ბიბლია: 3 მეფეთა
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:01:15.886284+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. 3 მეფეთა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

3 მეფეთა

3 მეფეთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

1
მესამე მეფეთა წიგნი
დავითის დაუძლურება

1^1მოხუცდა მეფე დავითი, ხანში შევიდა, ახურავდნენ სამოსლებს, მაგრამ ვერ თბებოდა.

2და უთხრეს მისმა მსახურებმა: „გამოუძებნონ ჩვენს მეფე-ბატონს ახალგაზრდა ქალწული ქალი, რომ წარდგეს მეფის წინაშე და მოუაროს მას და გვერდში დაუწვეს. მაშინ გათბება ჩვენი ბატონი მეფე.“

3და დაუწყეს ძებნა ლამაზ ყმაწვილ ქალს მთელს ისრაელში და იპოვნეს აბიშაგ შუნამელი და მიჰგვარეს იგი მეფეს. +

4ძალზე ლამაზი იყო ყმაწვილი ქალი და გახდა იგი მეფის მომვლელი და ემსახურებოდა მას, მაგრამ მეფეს არ შეუცვნია ის.

5გამედიდურდა ადონია, ხაგითის ძე, და ასე ამბობდა: „მე უნდა ვიმეფო!“ გაიჩინა ეტლები და მხედრები. და ორმოცდაათი მალემსრბოლი. +

6და არ უსაყვედურია მამამისს, ასე რატომ იქცევიო? თანაც თვალტანადი ყმაწვილი იყო ადონია. აბესალომის შემდეგ ეყოლა იგი დედამისს. +

7იოაბთან, ცერუიას ძესთან, და აბითარ მღვდელთან ჰქონდა საქმე დაჭერილი და ისინი ეხმარებოდნენ ადონიას. +

8ცადოკ მღვდელი, ბენაია იეჰოიადაყის ძე, ნათან წინასწარმეტყველი, შიმყი, რეყი, და დავითის მოყმენი მხარს არ უჭერდნენ ადონიას. +

9და დახოცა ადონიამ ცხვრები, ხარები, ნასუქალი მოზვრები ზოხელეთის ქვასთან, ყენ-როგელის მახლობლად რომ არის, და მოიწვია თავისი ძმები, უფლისწულები, და იუდაელი კაცები, მეფის მსახურნი, + +

10ხოლო ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია, და ის მოყმენი, და სოლომონი, თავისი ძმა, არ მოიწვია.

11და უთხრა ნათანმა ბათ-შებაყს, სოლომონის დედას: „გაიგე, რომ გამეფდა ადონია, ხაგითის შვილი, ჩვენმა ბატონმა დავითმა კი არაფერი იცის? +

12ახლა, მოდი, ერთ რამეს გირჩევ: უშველე თავს და სოლომონს, შენს შვილს.

13წადი, შედი დავით მეფესთან და უთხარი: ‘განა შენ არ იყავი, მეფე-ბატონო, რომ შემომფიცე შენს მხევალს: შენი ვაჟი სოლომონი იმეფებსო ჩემს შემდეგ, ის დაჯდებაო ჩემს ტახტზე? მაშ, რატომ გამეფდა ადონია?’ +

14და აჰა, ვიდრე შენ მეფესთან ლაპარაკში იქნები, მეც შემოვალ და სიტყვას შეგაწევ.“

15და შევიდა ბათ-შებაყი მეფესთან ოთახში. ძალზე მოხუცი იყო მეფე და აბიშაგ შუნამელი უვლიდა მეფეს.

16თავი დახარა ბათ-შებაყმა და თაყვანისცა მეფეს. და უთხრა მეფემ: „რა გინდა?“

17და უთხრა: „ჩემო მეფე-ბატონო, ხომ შეჰფიცე შენს მხევალს უფლის, შენი ღმერთის, სახელით: სოლომონი, შენი ვაჟი, გამეფდებაო ჩემს შემდეგ და დაჯდებაო ჩემს ტახტზე?

18ახლა, აჰა, ადონია, შენ კი, მეფე-ბატონო, არაფერი გაგიგია.

19მრავლად დახოცა ხარები, ნასუქალი მოზვრები და ცხვრები, და მოიწვია ყველა უფლისწული, ხოლო აბიათარ მღვდელი, მხედართმთავარი იოაბი, შენი მსახური სოლომონი არ მოუწვევია.

20შენ კი, ჩემო ბატონო, მეფე ხარ, და შენსკენაა მთელი ისრაელის თვალი, რომ გამოუცხადო, თუ ვინ ავა ჩემი მეფე-ბატონის ტახტზე შენს შემდეგ.

21თორემ როცა განისვენებს მეფე-ბატონი მამა-პაპასთან, დამნაშავენი გამოვალთ მე და ჩემი შვილი სოლომონი.“

22და აჰა, ვიდრე ელაპარაკებოდა მეფეს, ნათან წინასწარმეტყველიც მოვიდა.

23მოახსენეს მეფეს: „აჰა, ნათან წინასწარმეტყველი“. შევიდა მეფესთან და მდაბლად თაყვანისცა მეფეს. +

24და თქვა ნათანმა: „მეფე-ბატონო! შენ თქვი, ადონია გამეფდესო ჩემს შემდეგ და დაჯდესო ჩემს ტახტზე?

25რადგან ჩამოვიდა დღეს, მრავლად დახოცა ხარები, მოზვრები და ცხვრები, და მოიწვია ყველა უფლისწული, ჯარის სარდლები, აბიათარ მღვდელი. ახლა იქ არიან და ჭამენ და სვამენ მის წინაშე. გაჰყვირიან: ‘იცოცხლოს მეფე ადონიამ!’ +

26არ მივუწვევივარ არც მე, შენი მსახური, არც ცადოკ მღვდელი, არც ბენაია იეჰოიადაყის ძე, და არც სოლომონი, შენი მსახური.

27თუ მეფე-ბატონისგან მოდის ეს ბრძანება, რატომ არ გამაგებინე შენს მსახურს, ვინ დაჯდებოდა მეფე-ბატონის ტახტზე მის შემდეგ?“

28და მიუგო მეფე დავითმა და უთხრა: „ბათ-შებაყს დამიძახეთ!“ და შევიდა იგი მეფესთან და წარუდგა მეფეს.

29და დაიფიცა მეფემ და თქვა: „მოწმე იყოს უფალი, რომელმაც მიხსნა ყველა გაჭირვებიდან, +

30რომ როგორც შემოგფიცე უფლის, ისრაელის ღვთის, სახელით, შენი ვაჟი სოლომონი გამეფდება-მეთქი ჩემს შემდეგ და ის დაჯდება-მეთქი ჩემს ტახტზე ჩემს ნაცვლად, ასე გავაკეთებ დღეს“. +

31და მიწამდე დახარა თავი ბათ-შებაყმა, და თაყვანისცა მეფეს და უთხრა: „იცოცხლოს ჩემმა პატრონმა, მეფე დავითმა, საუკუნოდ.“

32და თქვა მეფე დავითმა: „დამიძახეთ ცადოკ მღვდელს, ნათან წინასწარმეტყველს, და ბენაია იეჰოიადაყის ძეს“. და ისინიც წარდგნენ მეფის წინაშე.

33და უთხრა მათ მეფემ: „იახლეთ თქვენი ბატონის მსახურნი, შესვით ჩემი შვილი სოლომონი ჩემს ჯორზე და გიხონში ჩაიყვანეთ. +

34და იქ სცხონ იგი ისრაელის მეფედ ცადოკ მღვდელმა და ნათან წინასწარმეტყველმა. და ჰკარით ბუკს და გამოაცხადეთ: ‘იცოცხლოს მეფე სოლომონმა!’ +

35და ამოჰყევით მას, მოვა და დაჯდება ჩემს ტახტზე და იმეფებს ჩემს ნაცვლად. ის დავნიშნე მე ისრაელისა და იუდას მთავრად“. +

36და მიუგო ბენაია იეოჰოიადაყის ძემ მეფეს და უთხრა: „ჭეშმარიტად! – ასევე თქვას უფალმა, ჩემი მეფე-ბატონის ღმერთმა. +

37და როგორც ჩემს მეფე-ბატონთან იყო უფალი, ასევე იყოს სოლომონთანაც. ჩემი მეფე-ბატონის დავითის ტახტზე მეტად აღამაღლოს მისი ტახტი.“

38და ჩავიდნენ ცადოკ მღვდელი, ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია, იეჰოიადაყის ძე, ქერეთელნი და ფერეთელნი, შესვეს სოლომონ მეფე დავითის ჯორზე და გიხონისკენ წაიყვანეს. +

39და გამოიტანა ცადოკ მღვდელმა კარვიდან რქით ზეთი და სცხო სოლომონს. და ჰკრეს ბუკს და თქვა მთელმა ხალხმა: „იცოცხლოს მეფე სოლომონმა!“ +

40და უკან ამოჰყვა მთელი ხალხი სოლომონს, და სტვირებს უკრავდა ხალხი და ხარობდა დიდი სიხარულით, მიწა ირყეოდა მათი ყიჟინისაგან.

41ის იყო მორჩნენ პურობას ადონია და მისი სტუმრები, რომ მოესმათ ეს ყიჟინა. და გაიგონა იოაბმა ბუკის ხმა და თქვა: „რამ აახმაურა ქალაქი?“

42ჯერ ისევ ლაპარაკობდა და აჰა, მოვიდა იონათანი, აბიათარ მღვდლის შვილი. და თქვა ადონიამ, „მოდი, რადგან ვაჟკაცი კაცი ხარ და კარგი ამბავი მოგაქვს“. +

43და მიუგო იოანათანმა ადონიას და უთხრა: „ვაგლახ! სოლომონი გაამეფა ჩვენმა ბატონმა, დავით მეფემ.

44და გააყოლა მას მეფემ ცადოკ მღვდელი, ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია იეჰოიადაყის ძე, ქრეთელები და ფერეთელები და შესვეს იგი მეფის ჯორზე, +

45და მეფედ სცხეს გიხონში ცადოკ მღვდელმა და ნათან წინასწარმეტყველმა; და გამხიარულებულნი ამოვიდნენ იქიდან და შეიძრა ქალაქი. ეს ხმა იყო, თქვენ რომ გაიგონეთ.

46უკვე ზის სოლომონი სამეფო ტახტზე.

47და მივიდნენ კიდეც და მიულოცეს მეფის მსახურებმა ჩვენს ბატონს, დავით მეფეს, და უთხრეს: ‘შენს სახელზე მეტად შეამკოს უფალმა სოლომონის სახელი და შენს ტახტზე მეტად განადიდოს მისი ტახტი’. და ქედი მოიხარა საწოლზე მეფემ. +

48ასე თქვა კიდეც მეფემ: ‘კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც მომცა თვალხილულს ჩემი ტახტის მემკვიდრე და თვალით მახილვინა.’“

49და შეეშინდათ ადონიას სტუმრებს, წამოიშალნენ და თავ-თავისი გზით წავიდნენ.

50ხოლო ადონიამ სოლომონის შიშით სამსხვერპლოს მიაშურა და მოეჭიდა მის რქებს. +

51და შეატყობინეს სოლომონს: „აჰა, შეეშინდა ადონიას მეფე სოლომონის, და სამსხვერპლოს რქებს მოეჭიდა და ამბობს: ‘შემომფიცოს დღეს მეფე სოლომონმა, რომ მახვილით არ მოკლავს თავის მსახურს’“. +

52და თქვა სოლომონმა: „თუ წრფელად მოიქცევა, მისი თმის ერთი ღერიც არ დავარდება მიწაზე, მაგრამ თუ მზაკვრობა გაივლო გულში, მოკვდება.“ +

53და გაგზავნა სოლომონმა ხალხი და ჩამოიყვანეს იგი სამსხვერპლოდან. მივიდა და თაყვანისცა მეფე სოლომონს; და უთხრა სოლომონმა: „წადი შენს სახლში.“

2
დავითის ანდერძი სოლომონისადმი

2^1და მოახლოვდა დავითის სიკვდილის ჟამი და ეს უანდერძა მან თავის შვილს სოლომონს:

2„მივდივარ მთელი ქვეყნის გზით, გამაგრდი და კაცი იყავი. +

3და დაიმარხე უფლის, შენი ღმერთის, სამარხველი: იარე მის გზაზე, დაიცავი მისი წესები, მისი მცნებანი, მისი სამართალი, მისი მოწმობანი, როგორც სწერია მოსეს რჯულში, რომ ხელი მოგემართოს ყველაფერში, რასაც გააკეთებ, და ყველგან, საითკენაც პირს მიაქცევ. +

4რომ აღასრულოს უფალმა ჩემზე ნათქვამი თავისი სიტყვა: ‘თუ შენი შვილები დაიცავენ თავიანთ გზას და ივლიან ჩემს წინაშე ჭეშმარიტებით და მთელი გულითა და სულით, არ დაგელევა კაცი ისრაელის ტახტზე.’ +

5შენც იცი, რა გამიკეთა იოაბ ცერუაიას ძემ, რა გაუკეთა ისრაელის ლაშქრის ორ სარდალს – აბნერ ნერის ძეს და ყამასა იეთერის ძეს. როგორ დახოცა ისინი და მშვიდობის დროს ბრძოლის სისხლი დაღვარა, ბრძოლის სისხლი მოიცხო სარტყელზე და ფეხსამოსზე. +

6ბრძნულად მოიქეცი და მშვიდობით ნუ ჩაუშვებ მის ჭაღარას შავეთში.

7ხოლო ბარზილაი გილყადელის შვილებს წყალობა მიაგე, თანამეინახეებად გყავდეს სუფრაზე, რადგან ახლობლობა ჰქონდათ ჩემთან, როცა შენს ძმას აბესალომს გავურბოდი.

8აჰა, შენთან არის შიმყი, გერას ძე, ბენიამინელი ბახურიმიდან. ის იყო, რომ მწარედ მწყევლიდა, როცა მახანაიმში მივდიოდი. მაგრამ ის იორდანეზე ჩამოვიდა ჩემს შესახვედრად და მეც უფლის სახელით შევფიცე: მახვილით არ მოგკლავ-მეთქი. +

9შენ კი ნუ დატოვებ დაუსჯელს, რადგან ბრძენი კაცი ხარ და იცი, როგორ უნდა მოექცე, რომ სისხლიანი ჭაღარით ჩაიყვანო შავეთში“.

10და განისვენა დავითმა თავის მამებთან და დაიმარხა დავითის ქალაქში. +

11ხანი დავითის მეფობისა ისრაელზე იყო ორმოცი წელი: ხებრონში შვიდ წელს მეფობდა, იერუსალიმში – ოცდაცამეტ წელს. +

12და დაჯდა სოლომონი მამამისის, დავითის ტახტზე და დიდად განმტკიცდა მისი მეფობა. +

13და მივიდა ადონია, ხაგითის ძე, ბათ-შებაყთან, სოლომონის დედასთან, და უთხრა ქალმა: „მშვიდობით ხარ მოსული?“ და უთხრა: „მშვიდობით.“

14და უთხრა: „საქმე მაქვს შენთან,“ და უთხრა: „თქვი“.

15და თქვა: „შენ იცი, რომ ჩემი იყო მეფობა, და მე შემომყურებდა მთელი ისრაელი, რომ მეფე გავმხდარიყავი, მაგრამ წამივიდა მეფობა და ჩემს ძმას ერგო, რადგან უფლისგან ჰქონდა მიცემული. +

16ახლა ერთი სათხოვარი მაქვს შენთან, ნუ გამაწბილებ“. მიუგო ქალმა: „თქვი“

17და თქვა: „უთხარი სოლომონ მეფეს, უარს არ გეტყვის შენ, რომ არ გამაწბილოს და ცოლად მომცეს აბიშაგ შუნამელი.“ +

18და თქვა ბათ-შებაყმა: „კარგი, დაველაპარაკები შენზე მეფეს.“

19და მივიდა ბათ-შებაყი მეფე სოლომონთან, რომ ადონიაზე დალაპარაკებოდა. და წარდგა მეფე მის შესახვედრად და თაყვანისცა მას, და დაჯდა თავის ტახტზე. მეფის დედასაც დაუდგეს ტახტი, და მის მხარმარჯვნივ დაჯდა იგი.

20და უთხრა: „ერთი მცირე სათხოვარი მაქვს შენთან, ნუ გამაწბილებ.“ უთხრა მეფემ: „მთხოვე, დედაჩემო, რადგან არ გაგაწბილებ.“

21და თქვა: „მიეცი ცოლად აბიშაგ შუნამელი შენს ძმას ადონიას“.

22უთხრა: „რად მოითხოვ ადონიასთვის აბიშაგ შუნამელს? ბარემ სამეფოც მოითხოვე მისთვის, რაკი ჩემი უფროსი ძმაა, და ჰყავს მღვდლად აბიათარი და მეგობრად იოაბ ცერუთას ძე“. +

23და დაიფიცა მეფე სოლომონმა უფალი და თქვა: „ასე და ასე მიყოს უფალმა და უარესიც დამმართოს, თუ თავის საუბედუროდ არ ეთქვას ეს სიტყვა ადონიას!

24ახლა კი, – ვფიცავ უფალს, რომელმაც განმამტკიცა და დამსვა დავითის, მამაჩემის, ტახტზე, რომელმაც სახლი ამიშენა დაპირებისამებრ, რომ დღესვე მოკვდება ადონია.“ +

25და გაგზავნა მეფე სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე, და დაჰკრა, და მოკვდა იგი.

26აბიათარ მღვდელს კი უთხრა მეფემ: „ყანათოთს წადი, შენს მამულში. სიკვდილის ღირსი ხარ, მაგრამ დღეს არ მოგკლავ, რადგან შენ გიტარებია უფლის კიდობანი დავითის, მამაჩემის, წინაშე და, ყველაფერს იტანდი, რასაც მამაჩემი იტანდა“. +

27და მოკვეთა სოლომონმა აბიათარი უფლის მღვდლობიდან, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, რომელიც თქვა მან ყელის სახლზე შილოში. +

28და მიუვიდა ხმა იოაბს, – რადგან იოაბი ადონიას მიემხრო და აბესალომს არ მიმხრობია, – და გაიქცა იოაბი უფლის კარვისკენ და სამსხვერპლოს რქებს მოეჭიდა. +

29და შეატყობინეს მეფე სოლომონს, უფლის კარვისკენ გაიქცა იოაბი და აჰა, სამსხვერპლოსთან დგასო. გაგზავნა სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე და დააბარა: „მიდი, მოკალი!“

30და მივიდა ბენაია უფლის კარავთან და უთხრა: „გამოდი, ასე ბრძანა მეფემ“. და თქვა: „არა, აქ მოვკვდები“. და მიუტანა ბენაიამ მეფეს ამბავი: ასე თქვაო იოაბმა, და ასე მიპასუხაო. +

31და უთხრა მეფემ: „ისე გააკეთე, როგორც თავად თქვა: მოკალი და დამარხე. ამით ჩამოგვრეცხავ მეცა და მამაჩემის სახლსაც უბრალო სისხლს, იოაბმა რომ დაღვარა.

32უფალმა მის თავზევე მიაქციოს მისი სისხლი იმისათვის, რომ მიუხდა ორ მასზე მართალ და კეთილ კაცს და მახვილით დახოცა მამაჩემის, დავითის, უჩუმრად: აბნერ ნერის ძე, ისრაელის ჯარის სარდალი და ყამასა იეთერის ძე, იუდას ჯარის სარდალი. +

33და მიექცეს მათი სისხლი იოაბის თავს და მისი შთამომავლების თავს საუკუნოდ, ხოლო დავითს, მის შთამომავლობას, მის სახლს და მის ტახტს მშვიდობა ჰქონდეს უფლისგან უკუნისამდე“. +

34და წავიდა ბენაია იეჰოიადაყის ძე, თავს დაესხა მას და მოკლა იობი, და მის სახლში, უდაბნოში, დამარხა. +

35და დანიშნა მეფე სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე მის ადგილზე ჯარის სარდლად, ხოლო აბიათარის ადგილზე ცადოკ მღვდელი დაადგინა მეფემ.

36და გაგზავნა, და შეუთვალა მეფემ შიმყის და უთხრა: „აიშენე სახლი იერუსალიმში და იცხოვრე იქ. ნურსად ნუ გახვალ იქიდან.

37როგორც კი გახვალ და კიდრონის ხევს გასცდები, იცოდე, სიკვდილი არ აგცდება. შენს თავზე იქნება შენი სისხლი“ +

38და უთხრა შიმყიმ მეფეს: „კეთილი, როგორც ბრძანა მეფე-ბატონმა, ისე მოიქცევა შენი მსახური“. და ცხოვრობდა შიმყი იერუსალიმში მრავალი ხანი.

39გავიდა სამი წელი და გაექცა შიმყის ორი მსახური აქიშ მაყაქას ძესთან, გათის მეფესთან. და შეატყობინეს შიმყის, გათში არიანო შენი მსახურნი. +

40და ადგა შიმყი და შეკაზმა სახედარი, და წავიდა გათს აქიშთან თავის მსახურთა საძებრად. წავიდა შიმყი და კიდეც მოიყვანა გათიდან თავისი მსახურნი.

41და შეატყობინეს სოლომონს, იერუსალიმიდან გათში წავიდა შიმყი და უკან მობრუნდაო.

42და დაიბარა მეფემ შიმყი და უთხრა: „რომ დაგაფიცე უფლის სახელით და გაგაფრთხილე, თუ გახვედი და სადმე წასულხარ, იცოდე, სიკვდილი არ აგცდება-მეთქი, შენ მიპასუხე: კეთილი, მესმისო;

43რატომ არ შეინახე ჩემი ბრძანება, რაც გიბრძანე უფლის წინაშე ფიცით?“

44და უთხრა მეფემ შიმყის: „შენც კარგად იცი და შენმა გულმაც, რა ავკაცობა გაგიკეთებია დავითისთვის, მამაჩემისთვის. ახლა შენს თავზე მოაქცევს უფალი შენს ავკაცობას. +

45და კურთხეული იყოს მეფე სოლომონი და მტკიცე იყოს დავითის ტახტი უფლის წინაშე უკუნისამდე!“

46და უბრძანა მეფემ ბენაია იეჰოიადაყის ძეს, ისიც წავიდა და დაჰკრა შიმყის, და მოკვდა იგი.

3
სოლომონი კავშირს კრავს ფარაონთან და ქორწინდება მის ასულზე

3^1დაუმოყვრდა სოლომონი ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს და მოიყვანა ფარაონის ასული. დავითის ქალაქში, ვიდრე დაასრულებდა თავის სახლს, უფლის სახლს და ზღუდეს იერუსალიმის ირგვლივ. +

2ოღონდ ჯერ კიდევ გორაკებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს, რადგან იმ ხანებამდე ჯერ კიდევ არ იყო აშენებული სახლი უფლის სახელზე. +

3და შეიყვარა სოლომონმა უფალი, და მამამისის, დავითის, წესზე დადიოდა, ოღონდ გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს.

4და წავიდა მეფე გაბაონს, რათა მსხვერპლი შეეწირა იქ, რადგან იქ იყო მთავარი გორაკი. ათასი სული აღსავლენი შესწირა მეფემ ამ სამსხვერპლოზე. +

5და გამოეცხადა გაბაონში უფალი სოლომონს სიზმრად ღამით და უთხრა ღმერთმა: „მთხოვე, რაც გინდა, რომ მოგცე.“ +

6და უთხრა სოლომონმა: „დიდად სწყალობდი შენს მსახურს, მამაჩემს, დავითს, რადგან ჭეშმარიტებით, სიმართლითა და შენდამი წრფელი გულით დადიოდა იგი შენს წინაშე. და შეუნარჩუნე კიდეც ეს დიდი წყალობა და მიეცი ვაჟი, რომელიც ზის დღეს მის ტახტზე. +

7ახლა, უფალო, ღმერთო ჩემო, შენ გაამეფე მამაჩემის, დავითის, ნაცვლად შენი მსახური, თუმცა უასაკო ყმაწვილი ვარ და არ ვიცი გამოსვლა და შესვლა. +

8შენს რჩეულ ხალხშია შენი მსახური, მრავალრიცხოვან ხალხში, რომელიც არ დაითვლება და არც აღირიცხება სიმრავლის გამო. +

9და მიანიჭე შენს მსახურს გონიერი გული, რათა განაგოს შენი ერი, რომ სიკეთე გაარჩიოს ბოროტებისგან. რადგან ვის შეუძლია განაგოს შენი ერი, ესოდენ მრავალრიცხოვანი?“

10და მოეწონა უფალს სოლომონის სათხოვარი.

11და უთხრა მას ღმერთმა: „იმის გამო, რომ მთხოვე ეს და არ მოითხოვე შენთვის ხანგრძლივი სიცოცხლე, არ მოითხოვე სიმდიდრე, არ მოითხოვე შენი მტრების სული, არამედ გონიერება მთხოვე სამართლის გასაკითხავად,

12აჰა, მომინიჭებია შენთვის ბრძენი და გონიერი გული, ისე რომ შენი მსგავსი არც შენამდე ყოფილა სადმე და არც შენს შემდეგ გამოჩნდება შენი მსგავსი. +

13რაც არ გითხოვია, იმასაც მოგცემ: სიმდიდრესაც, დიდებასაც, ისე რომ, ვიდრე ცოცხალი ხარ, არავინ იქნება მეფეთა შორის შენი მსგავსი.

14და თუ ივლი ჩემს გზაზე და დაიცავ ჩემს წესებსა და ჩემს ბრძანებებს, როგორც მამაშენი, დავითი, დადიოდა, დღეგრძელს გაგხდი.“ +

15და გაეღვიძა სოლომონს და აჰა, ესეც სიზმარი. და მივიდა იერუსალიმში და წარდგა უფლის აღთქმის კიდობნის წინაშე და შესწირა სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი. მერე ლხინი გაუმართა თავის მსახურთ.

სოლომონის სიბრძნე

16მაშინ მივიდა მეფესთან ორი მეძავი ქალი და დადგნენ მის წინ.

17და თქვა ერთმა ქალმა: „მომიტევე, ბატონო, მე და ეს ქალი ერთ სახლში ვცხოვრობთ, ამ სახლში ვიმშობიარე მის თვალწინ.

18ჩემი მშობიარობის მესამე დღეს შვა ამ ქალმაც. ერთად ვიყავით, უცხო არავინ ყოფილა ჩვენთან სახლში. მხოლოდ ჩვენ ორნი ვიყავით სახლში.

19და მოკვდა ღამით ამ ქალის ბავშვი, რადგან ზედ დასწოლოდა.

20და ადგა შუაღამისას, და აიყვანა ჩემი ბავშვი ჩემი გვერდიდან, როცა ეძინა შენს მხევალს, და თავის უბეში ჩაიწვინა, ხოლო თავისი მკვდარი ბავშვი მე ჩამიწვინა უბეში.

21და ავდექი დილით, რომ ძუძუ მეწოვებინა ბავშვისთვის და აჰა, მკვდარი დამხვდა. კარგად დავაკვირდი დილით და მივხვდი, რომ ის ბავშვი არ იყო ჩემი შვილი, რომელიც მე ვშობე.“

22და თქვა მეორე ქალმა: „არა! ცოცხალია ჩემი შვილი, შენი შვილია მკვდარი!“ ეს კი ამბობდა: „არა! შენი შვილია მკვდარი, ჩემი შვილია ცოცხალი!“ ასე ლაპარაკობდნენ მეფის წინაშე.

23და თქვა მეფემ: „ეს ამბობს, ჩემი შვილიაო ცოცხალი, შენი შვილიაო მკვდარი. მეორე ამბობს: არა, შენი შვილია მკვდარი, ჩემი შვილიაო ცოცხალი.“

24და თქვა მეფემ: „მახვილი მომიტანეთ!“ და მიართვეს მახვილი მეფეს.

25და თქვა მეფემ: „ორად გაჭერით ცოცხალი ბავშვი, ერთი ნახევარი ერთ ქალს მიეცით, მეორე ნახევარი – მეორე ქალს.“

26და უთხრა ცოცხალი ბავშვის დედამ, მეფეს, რადგან გულ-ღვიძლი დაეწვა თავისი შვილის გამო: „ოჰ, ჩემო ბატონო! ოღონდ ნუ მოკლავთ და მიეცით მაგას ცოცხალი ბავშვი!“ მეორე ამბობდა: „ნურც მე მერგება, ნურც შენ, გაჭერით!“ +

27და მიუგო მეფემ და თქვა: „ამას მიეცით ცოცხალი ბავშვი, ნუ მოკლავთ, ეს არის მისი დედა“ +

28და გაიგო მთელმა ისრაელმა განაჩენის ამბავი, მეფემ რომ გამოიტანა, და შეეშინდათ მეფისა, რადგან დაინახეს, რომ ღვთის სიბრძნე შეეწია მას სამართლის გაჩენაში.

4
ისრაელის მთავრები სოლომონთან

4^1და იყო მეფე სოლომონი მეფედ მთელს ისრაელზე. +

2ეს თავკაცები ჰყავდა მას: ყაზარიაჰუ, ცადოკ მღვდლის ძე, +

3ელიხორეფი და ახია, შიშას ძენი – მწერლები. იოშაფატ ახილუდის ძე – მემატიანე. +

4ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძე – ჯარის სარდალი, ცადოკი და აბიათარი – მღვდლები. +

5ყაზარიაჰუ ნათანის ძე – მოურავთ უფროსი, ზაბუდ ნათანის ძე – მღვდელი, მეფის მეგობარი. +

6ახიშარი – სასახლის ზედამხედველი, ადონირამ ყაბდას ძე – ხარკის განმგებელი. +

7თორმეტი მოურავი ჰყავდა სოლომონს მთელს ისრაელში, ისინი ამარაგებდნენ სარჩოთი მეფესა და მის სახლს. თითოეულს წელიწადში ერთი თვის მანძილზე უნდა ეზიდნა სარჩო.

8ესენია მათი სახელები: ბენ-ხური ეფრემის მთიდან.

9ბენ-დეკერი მაკაცში, შაყალბიმში, ბეთ-შემეშში, ელონში და ბეთ-ხანანში. +

10ბენ-ხესედი არუბოთში. მისი იყო სოქო და ხეფერის მთელი მხარე. +

11ბენ-აბინადაბი მთელს ნაფათ-დორში. სოლომონის ასული ტაფათი ჰყავდა ცოლად. +

12ბაყანა ახილუდის ძე თაყანაქში, მეგიდოში და მთელს ბეთ-შეანში, ცართანასთან რომ არის, იზრეყელის ქვემოთ, ბეთ-შეანიდან ვიდრე აბელ-მეხოლამდე და იოკმეყამის გაღმა მხარემდე.

13ბენ-გებერი გილყადის რამოთში. მისი იყო იაირისშენები, მენაშეს ძისა, გილყადში. მისი იყო არგობის მხარე ბაშანში, სამოცი დიდი ქალაქი, გალავნიანი და სპილენძის ურდულებიანი. +

14ახინადაბ ყიდოს ძე მახანაიმში, +

15ახიმაყაცი ნაფთალის მხარეში, მასაც სოლომონის ასული ჰყავდა ცოლად, ბასმათი.

16ბაყანა ხუშაის ძე აშერის მხარეში და ბეყალოთში.

17იეჰოშაფატ ფარუახის ძე ისაქარის მხარეში.

18შიმყი ელას ძე ბენიამინის მხარეში,

19გებერი ურის ძე გილყადის ქვეყანაში, სიხონის, ამორეველთა მეფის, ქვეყანაში და ყოგის, ბაშანის მეფის, ქვეყანაში – თითო მოურავი თითო ქვეყანაში.

20ჭამდნენ, სვამდნენ, მხიარულობდნენ ზღვის ქვიშასავით მრავალრიცხოვანი იუდა და ისრაელი. +

21(1) და ეპყრა სოლომონს ყველა სამეფო მდინარიდან ფილისტიმელთა ქვეყნამდე და ეგვიპტის საზღვრამდე. და მოართმევდნენ ხოლმე ძღვენს და ემორჩილებოდნენ სოლომონს მთელი მისი სიცოცხლე. +

22(2) ეს იყო სოლომონის ყოველდღიური სარჩო: ოცდაათი ქორი გამტკიცული ფქვილი და სამოცი ქორი სადაგი ფქვილი,

23(3) ათი ნასუქალი ხარი და ათი ნაიალაღარი ხარი, ასი ცხვარი, გარდა ნანადირევი ირმებისა, და ქურციკებისა, ჯეირნებისა და გამოკვებილი ბატებისა.

24(4) ეს იმიტომ, რომ ბატონობდა იგი მთელს მდინარის გამოღმა მხარეზე თიფსახიდან ვიდრე ღაზამდე, და მდინარის გამოღმა ყველა მეფეზე, და ზავი ჰქონდა ყველა ქვეყანასთან, ირგვლივ. +

25(5) უშიშრად ისხდა სოლომონის დროს იუდა და ისრაელი, თითოეული თავისი ვაზის ძირას და თავისი ლეღვის ძირას, დანიდან ვიდრე ბეერ-შებაყამდე. +

26(6) ჰქონდა სოლომონს ოთხი ათასი თავლა ეტლის ცხენებისათვის და ჰყავდა თორმეტი ათასი ცხენოსანი. +

27(7) ამარაგებდნენ ის მოურავები თითოეული თავის განკუთვნილ თვეში მეფე სოლომონს და მეფე სოლომონის სუფრის ყველა მეინახეს, თითოეული თავის განკუთვნილ თვეში, და არაფერს აკლებდნენ.

28(8) მოჰქონდათ ქერი და თივა ცხენებისთვის და ბედაურებისთვის, თითოეულს მისთვის მიჩენილ ადგილზე.

29(9) და მიჰმადლა ღმერთმა სოლომონს სიბრძნე, დიდი ჭკუა და ზღვის ქვიშასავით ვრცელი გონება,

30(10) სოლომონის სიბრძნე აღემატებოდა აღმოსავლელთა მთელს სიბრძნეს და ეგვიპტელთა მთელს სიბრძნეს. +

31(11) ყველა ადამიანზე ბრძენი იყო იგი – ეთან ეზრახელზე, ჰემანზე, ქალქოლზე, დარდაყ მახოლის ძეზე და განითქვა მისი სახელი ყველა ხალხში, ვინც კი ირგვლივ იყო. +

32(12) წარმოთქვა სამი ათასი იგავი და შეთხზა ათას ხუთი გალობა. +

33(13) ლაპარაკობდა ხეებზე – ლიბანის ნაძვიდან დაწყებული უსუპამდე, კედელზე რომ იზრდება; ლაპარაკობდა ცხოველებზე და ფრინველებზე, ქვემძრომებზე და თევზებზე.

34(14) მოდიოდნენ ყველა მოდგმის ხალხისგან სოლომონის სიბრძნის მოსასმენად და ქვეყნის ყველა მეფისგან, ვისაც კი სმენოდა მისი სიბრძნის ამბავი. +

5
სოლომონი ემზადება ტაძრის ასაგებად

5^1(15) და გაუგზავნა ხირამმა, ცორის მეფემ, თავისი მსახურნი სოლომონს, რადგან გაიგო, რომ იგი სცხეს მეფედ მამამისის ნაცვლად, ხოლო ხირამი დავითის მოყვარული იყო მთელი სიცოცხლე.

2(16) და შეუთვალა სოლომონმა ხირამს: +

3(17) „შენ იცი, რომ ვერ შეძლო მამაჩემმა დავითმა, აეშენებინა სახლი უფლის, თავისი ღმერთის, სახელზე, რადგან მტერი ეხვია გარშემო, ვიდრე უფალმა ფეხის ტერფით არ დაათრგუნინა ისინი. +

4(18) ახლა კი ჩამომიგდო ირგვლივ მშვიდობა უფალმა, ჩემმა ღმერთმა, აღარ მყავს მოწინააღმდეგე და არც ხიფათი მელის რაიმე.

5(19) აჰა, ვფიქრობ, ავაშენო სახლი უფლის, ჩემი ღვთის, სახელზე, როგორც ნათქვამი აქვს მამაჩემისთვის უფალს: შენი ვაჟიშვილი, ვისაც შენს ნაცვლად ტახტზე დავსვამ, ის ამიშენებსო ჩემს სახელზე სახლს. +

6(20) ახლა ბრძანე, რომ ნაძვის ხეები მომიჭრან ლიბანში, ჩემი მსახურნი შენს მსახურებთან ერთად იქნებიან, და მე მოგცემ შენს მსახურთა გასამრჯელოს, რამდენსაც მეტყვი, რადგან შენ იცი, რომ ციდონელებივით ჩვენში ტყეს ვერვინ ჩეხავს“. +

7(21) როცა გაიგო ხირამმა სოლომონის სიტყვები, დიდად გაიხარა და თქვა: „აწ კურთხეულ იყოს უფალი, რომელმაც მისცა დავითს ბრძენი შვილი ამდენი ხალხისთვის.“ +

8(22) და შეუთვალა ხირამმა სოლომონს: „მოვისმინე, რაც შემომითვალე. ყველაფერს შეგისრულებ, რაც კი ნაძვისა და კვიპაროსის ხეების გამო ისურვე. +

9(23) ჩემი მსახურნი ჩამოზიდავენ ლიბანიდან ზღვამდე, და ტივებად გავუშვებ ზღვით იმ ადგილამდე, რომელსაც დამითქვამ. იქ დავშლით და წაიღებ. ოღონდ შენ შემისრულე სურვილი: სარჩოთი მომიმარაგე სახლი.“

10(24) და უგზავნიდა ხირამი სოლომონს მისი სურვილის თანახმად ნაძვისა და კვიპაროსის ხეებს.

11(25) ხოლო სოლომონი უგზავნიდა ხირამს ოცი ათას ქორ ხორბალს მისი სახლის სარჩოდ და ოც ქორ გაწმენდილ ზეთს. ამას უგზავნიდა სოლომონი ხირამს წლიდან წლამდე. +

12(26) და მიჰმადლა უფალმა სიბრძნე სოლომონს დაპირებისამებრ. მშვიდობა იყო ხირამსა და სოლომონს შორის, და კავშირი ჰქონდათ შეკრული ერთმანეთთან. +

13(27) და დაადო ბეგარა სოლომონმა მთელს ისრაელს: ოცდაათი ათასი კაცი გაჰყავდა ბეგარაზე.

14(28) და გზავნიდა მათ ლიბანში – თვეში ათი ათას კაცს, მორიგეობით. ერთ თვეს ლიბანში იყვნენ, ორ თვეს თავ-თავის სახლებში. ადონირამი განაგებდა ბეგარას. +

15(29) სოლომონს ჰყავდა სამოცდაათი ათასი მტვირთავი და ოთხმოცი ათასი ქვის მჭრელი მთაში, +

16(30) გარდა სამი ათას სამასი თავკაცისა, რომელნიც სამუშაოებზე ჰყავდა მიჩენილი სოლომონს და მომუშავეებს ზედამხედველობდნენ. +

17(31) და ბრძანა მეფემ, რომ მოეზიდათ დიდრონი ლოდები, ძვირფასი ქვის ზოდები. სახლის საძირკვლისათვის, მოპირკეთებული ქვები, +

18(32) რომელთაც თლიდნენ სოლომონის ხელოსნები, ხირამის ხელოსნები და გებალელები, და ამზადებდნენ ხეებსა და ქვებს სახლის ასაგებად. +

6
ტაძრის მშენებლობის დაწყება

6^1ისრაელის ძეთა ეგვიპტიდან გამოსვლის ოთხასმეოთხმოცე წელს, ისრაელზე სოლომონის მეფობის მეოთხე წელს, ზივის თვეში, რომელიც არის მეორე თვე, შეუდგა იგი უფლის სახლის შენებას. +

2სახლი, რომელიც სოლომონმა აუშენა უფალს, სიგრძით სამოცი წყრთა იყო, სიგანით – ოცი წყრთა, სიმაღლით – ოცდაათი წყრთა. +

3სტოა ტაძრის წინ სიგრძით ოცი წყრთა იყო, ტაძრის სიგანის შესაბამისად, ხოლო სიგანე – ათი წყრთა, სახლის წინ. +

4და გაუკეთა სახლს სარკმლები, რომლებიც იღებოდა და იკეტებოდა. +

5და მიუშენა სახლის კედელს სართულები, სახლის კედლების ირგვლივ, ტაძრისა და დაბირის ირგვლივ, და მიუშენა შრამელები ირგვლივ. +

6ქვედა სართული ხუთი წყრთა იყო სიგანით, შუა – ექვსი წყრთა სიგანით, ხოლო მესამე – შვიდი წყრთა სიგანით, რადგან სახლს ირგვლივ შვერილი კოჭები ჰქონდა გარედან დატანებული, რომ სახლის კედლებს ხარაჩოები არ მიჰკარებოდა.

7როცა სახლი შენდებოდა, ზოდებად მოჭრილი ქვით შენდებოდა. არც ჩაქუჩის, არც კვერის და არც ერთი რკინის იარაღის ხმა არ გაღებულა სახლში მისი შენებისას. +

8შუა სართულზე ასასვლელი სახლს მარჯვენა ფრთაზე ჰქონდა. დახვეული კიბით ადიოდნენ შუაზე და შუადან – მესამეზე. +

9და დაასრულა სახლის შენება და ნაძვის ფიცრებითა და კოჭებით გადახურა სახლი.

10სართულები მიუშენა მთელს სახლს, თითო ხუთი წყრთა სიმაღლისა, და ნაძვის ძელებით მიამაგრა სახლს.

11და გამოეცხადა სოლომონს უფლის სიტყვა:

12„აჰა, აშენებ ამ სახლს, მაგრამ თუ ივლი ჩემს წესზე და ჩემს სამართალს გააჩენ, თუ დაიცავ და გაჰყვები ჩემს ნაბრძანევს, მაშინ შეგისრულებ სიტყვას, რომელიც დავითს, მამაშენს, ვუთხარი. +

13დავმკვიდრდები ისრაელის ძეთა შორის და არასოდეს მივატოვებ ჩემს ერს, ისრაელს.“ +

14და ააგო სოლომონმა სახლი და დაასრულა იგი.

15ნაძვის ფიცრები ააკრა სახლის შიდა კედლებს იატაკიდან ჭერამდე. ჭერი შიგნიდან ხით მოაპირკეთა და სახლის იატაკზე კვიპაროსის ფიცრები დააგო. +

16სახლის კიდეებიდან ოც წყრთაზე ააკრა ნაძვის ფიცრები იატაკიდან ჭერამდე და განაკუთვნა იგი დაბირისთვის, წმიდათა წმიდისთვის. +

17ორმოცი წყრთა იყო სახლი, ანუ ტაძრის წინა ნაწილი.

18ნაძვის ფიცრებზე სახლის შიგნით კიტრები და გაშლილი ყვავილები იყო ამოჩუქურთმებული. ყველაფერი ნაძვისგან იყო, ქვა არ ჩანდა.

19შუა სახლში მოაწყო დაბირი, რომ იქ უფლის აღთქმის კიდობანი დაედგა.

20დაბირის სიგრძე ოცი წყრთა იყო, სიგანეც ოცი წყრთა, სიმაღლე – ოცი წყრთა. წმიდა ოქროთი მოჭედა იგი, ოქროთივე მოჭედა ნაძვის სამსხვერპლო. +

21და მოჭედა შიგნიდან სახლი წმიდა ოქროთი სოლომონმა, და გადაჭიმა ოქროს ჯაჭვები დაბირის წინ, რომელიც ოქროთი მოჭედა.

22მთელი სახლი ოქროთი მოჭედა, მთლიანად მთელი სახლი და მთელი სამსხვერპლო დაბირის წინ მდგარი, ოქროთი მოჭედა

23და გააკეთა დაბირში ორი ქერუბიმი ზეთისხილის ხისგან, რომლის სიმაღლე ათი წყრთა იყო. +

24ერთი ფრთა ხუთი წყრთა ჰქონდა ქერუბიმს, მეორე ფრთაც ხუთი წყრთა. ათი წყრთა იყო ერთი ფრთის ბოლოდან მეორე ფრთის ბოლომდე.

25ათი წყრთა იყო მეორე ქერუბიმიც. ორივე ქერუბიმს ერთი ზომა და ერთი სახე ჰქონდა.

26ერთი ქერუბიმის სიმაღლე ათი წყრთა იყო, ასევე მეორე ქერუბიმისაც.

27დადგა ქერუბიმები შიდა სახლის შუაგულში. გაშლილი ჰქონდათ ფრთები ქერუბიმებს, ერთი ქერუბიმის ფრთა ერთ კედელს სწვდებოდა, მეორე ქერუბიმის ფრთა – მეორე კედელს, ხოლო სახლის შუაგულისკენ მიმართული მათი ფრთები ერთმანეთს ეხებოდნენ.

28ოქროთი მოჭედა ქერუბიმები.

29სახლის მთელს კედლებზე ირგვლივ – შიგნიდან და გარედან, ქერუბიმების, ფინიკის ხეებისა და გაშლილი ყვავილების გამოსახულებანი მოაჩუქურთმა. +

30სახლის იატაკიც ოქროთი მოჭედა, შიგნიდანაც და გარედანაც.

31დაბირში შესასვლელად გააკეთა ზეთისხილის ხის კარედი, რომლის ჩარჩო და წირთხლები კედლის სიმაღლის მეხუთედი იყო.

32ზეთისხილის ხის ორ კარედზე ქერუბიმები, ფინიკის ხეები და გაშლილი ყვავილები ამოაჩუქურთმა და ოქროთი მოჭედა. მოჭედა ქერუბიმიც და ფინიკის ხეებიც. +

33ტაძრის შესასვლელსაც ასევე გაუკეთა ზეთისხილის ხის ოთხკუთხა წირთხლები.

34და კვიპაროსის ხის ორი კარედი. ერთი კარედის ორივე ფრთა ტრიალებდა, მეორე კარედის ორივე ფრთა ტრიალებდა. +

35და ამოაჩუქურთმა ქერუბიმები, ფინიკის ხეები და გაშლილი ყვავილები და ოქროთი მოჭედა ჩუქურთმის ღარები.

36და მოაწყო შიდა ეზო სამი წყება თლილი ქვისაგან და ერთი წყება ნაძვის ძელებისაგან. +

37მეოთხე წელს, ზივის თვეში, ჩაეყარა საძირკველი უფლის სახლს.

38მეთერთმეტე წელს, ბულის თვეში, რომელიც არის მერვე თვე, გაასრულა სახლი ყოველი წესისა და რიგის მიხედვით. შვიდ წელიწადს აშენებდა სახლს. + +

7
მეფის სასახლის აშენება

7^1თავის სახლს კი ცამეტ წელიწადს აშენებ-და სოლომონი და გაასრულა მთელი თავისი სახლი. +

2და ააშენა ლიბანის მაღნარის სახლი: სიგრძით ასი წყრთა, სიგანით ორმოცდაათი წყრთა, სიმაღლით ოცდაათი წყრთა. ოთხ რიგ ნაძვის სვეტებზე იყო შედგმული, ნაძვისავე ძელები იყო გადებული ნაძვის სვეტებზე. +

3ნაძვით იყო გადახურული ოთახები, ორმოცდახუთ სვეტზე შედგმული, თხუთმეტი სვეტი თითო რიგში.

4სამ სართულად იყო სარკმლის ჩარჩოები, სარკმლები ერთმანეთის პირდაპირ იყო, სამ წყებად.

5ყველა კარი და წირთხლი ოთხკუთხა ძელებისგან იყო, სამ სართულად, სარკმლები ერთმანეთის პირდაპირ იყო, სამ წყებად.

6სვეტებიანი კარიბჭე, რომელიც გააკეთა, სიგრძეში ორმოცდაათი წყრთა იყო, სიგანეში – ოცდაათი წყრთა, მის წინ სხვა კარიბჭე სვეტებით და ზღურბლით.

7სატახტო კარიბჭე, სადაც მსჯავრი უნდა გამოეტანა, სამსჯავრო კარიბჭე, გააკეთა და ნაძვით დაფარა იატაკიდან ჭერამდე.

8ასევე იყო აგებული მისი საცხოვრებელი სახლი მეორე ეზოში, კარიბჭის უკან. ფარაონის ასულსაც, რომელიც ცოლად ჰყავდა მოყვანილი სოლომონს, ამ კარიბჭის მსგავსი სახლი აუშენა. +

9ეს ყველაფერი ზომაზე გათლილი, ხერხით დახერხილი ძვირფასი ქვებისგან იყო გაკეთებული – როგორც შიგნით, ისე გარეთ, საძირკვლიდან თავხემდე, და გარეთ დიდ ეზომდე. +

10საძირკვლად ედო ძვირფასი ქვები, დიდი ქვები, ათწყრთიანი და რვაწყრთიანი ქვები.

11ხოლო ზემოთ ზომაზე გათლილი ძვირფასი ქვები და ნაძვი.

12დიდი ეზო შემოზღუდული იყო ირგვლივ სამი წყება თლილი ქვით და ერთი წყება ნაძვის ძელებით. ასევე უფლის სახლის შიდა ეზო და სახლის კარიბჭე. +

13და გაგზავნა კაცი მეფე სოლომონმა და მოაყვანინა ცორიდან ხირამი, +

14რომლის დედა ერთი ქვრივი ქალი იყო ნაფთალის შტოდან, ხოლო მამა ცორელი სპილენძის ოსტატი. მომადლებული ჰქონდა ხირამს სიბრძნე, გამჭრიახობა და ცოდნა სპილენძის ნახელავის გასაკეთებლად. მივიდა სოლომონ მეფესთან და ყველა სამუშაო შეუსრულა. +

15და გამოსახა სპილენძის ორი სვეტი – ერთი სვეტის სიმაღლე თვრამეტი წყრთა იყო, თორმეტი წყრთა ლარი სწვდებოდა გარშემო ორივე სვეტს. +

16ორი ბუღაური ჩამოასხა სპილენძისგან სვეტების თავზე დასადგმელად, ერთი ბუღაურის სიმაღლე ხუთი წყრთა იყო, მეორე ბუღაურის სიმაღლეც ხუთი წყრთა იყო.

17და გაუკეთა სვეტის თავზე დასადგმელ ბუღაურებს დაწნული ცხაურები და ძეწკვისებური ჯინჯილები: შვიდი – ერთ ბუღაურს, შვიდიც – მეორე ბუღაურს. +

18და გააკეთა სვეტები და შემოავლო ირგვლივ ერთ ცხაურს ორ წყებად ბროწეულები სვეტების თავზე დადგმული ბუღაურების დასაფარავად.

19კარიბჭის სვეტების ბუღაურები შროშანის სახის იყო, ოთხი წყრთა.

20ორ სვეტზე შედგმულ ბუღაურებს შემოვლებული ჰქონდა ორასი ბროწეული, ზემოთკენ, მუცლის პირდაპირ, რომელიც ცხაურის მხარეს იყო.

21და აღმართა სვეტები ტაძრის კარიბჭეში. აღმართა მარჯვენა სვეტი და უწოდა სახელად იაქინი. აღმართა მარცხენა სვეტი და უწოდა სახელად ბოყაზი. +

22სვეტის თავებზე შროშანები იყო გამოსახული. და დასრულდა სვეტების სამუშაო.

23და ჩამოასხა სპილენძის ზღვა, სრულიად მრგვალი, კიდიდან კიდემდე ათი წყრთა იყო, სიმაღლე ხუთი წყრთა ჰქონდა, ოცდაათი წყრთა ლარი სწვდებოდა ირგვლივ. +

24ირგვლივ კიტრის ჩუქურთმები ჰქონდა შემოვლებული კიდეზე ქვემოდან, ათ-ათი თითო წყრთაზე და ორ წყებად გარს ერტყა ზღვას. კიტრები მასთან ერთად იყო ჩამოსხმული.

25თორმეტ ხარზე იყო შედგმული. სამი ჩრდილოეთით იყურებოდა, სამი დასავლეთით იყურებოდა, სამი სამხრეთით იყურებოდა და სამი აღმოსავლეთით იყურებოდა. ზღვა ზედ ედგათ და ზურგი ყველას შიგნით ჰქონდა მიქცეული. +

26სისქე ერთი მტკაველი ჰქონდა, მისი კიდეები თასის კიდესავით იყო გაკეთებული და გაშლილ შროშანს ჰგავდა. ორი ათას ბათს იტევდა. +

27და გააკეთა ათი სპილენძის კვარცხლბეკი, თითოეული კვარცხლბეკის სიგრძე ოთხი წყრთა იყო, სიგანე – ოთხი წყრთა, სიმაღლე – სამი წყრთა. +

28ამგვარად იყო გაკეთებული კვარცხლბეკი: დაფები ჰქონდა მათ, ჩარჩოში ჩასმული.

29ჩარჩოებში ჩასმულ დაფებზე ლომები, ხარები და ქერუბიმები იყო გამოსახული, ასევე ჩარჩოებზე – ლომებსა და ხარებს ქვემოთ და ზემოთ ყვავილების ასხმული კონები.

30ოთხ-ოთხი სპილენძის ბორბალი და სპილენძის ღერძები ჰქონდა თითო კვარცხლბეკს. მის ოთხსავე კუთხეზე იყო შვერილები. საბანელის ქვეშაც ჩამოსხმული შვერილები იყო, ხოლო ყოველ გვერდზე – ყვავილწნულები.

31მისი ჭრილი შიდა გვირგვინიდან მაღლითამდე ერთი წყრთა იყო, ჭრილი მრგვალი იყო, როგორც ამგვარი ნაკეთობა არის ხოლმე, წყრთანახევარი. ჭრილზე ჩუქურთმები იყო. მისი კედლები ოთხკუთხედი იყო, არა მრგვალი.

32ოთხი ბორბალი იყო კედლებს ქვემოთ და ბორბლების ღერძები კვარცხლბეკზე იყო დამაგრებული, თითო ბორბლის სიმაღლე – ერთნახევარი წყრთა.

33ბორბლები ეტლის ბორბლებივით იყო გაკეთებული, ღერძები, სალტეები, მანები და მორგვები სულ ჩამოსხმული სპილენძისა იყო.

34ოთხი შვერილი ჰქონდა ყოველი კვარცხლბეკის ოთხსავე კუთხეს, კვარცხლბეკთან ერთად იყო ჩამოსხმული.

35კვარცხლბეკის თავზე იყო წრე ნახევარი წყრთა სიმაღლისა, კვარცხლბეკის სახელურები და კედლები მისივე მასალისგან იყო.

36და ამოკვეთა სახელურების დაფებზე და მის კედლებზე ქერუბიმები, ლომები და პალმები ერთმანეთის დაშორებით, ირგვლივ ყვავილწნულები.

37ამგვარი გააკეთა ათი კვარცხლბეკი, ყველა ერთიანად იყო ჩამოსხმული, ერთი ზომა ჰქონდა, ერთი სახე.

38და გააკეთა სპილენძის ათი საბანელი, ორმოც ბათს იტევდა თითოეული საბანელი, ოთხი წყრთა იყო თითოეული საბანელი, თითოეული საბანელი იმ ათიდან ერთ-ერთ კვარცხლბეკზე იდგა. +

39ხუთი კვარცხლბეკი სახლის მარჯვენა ფრთაზე დადგა, ხუთი – სახლის მარცხენა ფრთაზე, ზღვა სახლის მარჯვენა მხარეს მოათავსა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით.

40გააკეთა ხირამმა საბანელები, აქანდაზები და სასხურებლები, და მოათავა ხირამმა ყველა სამუშაო, რასაც უკეთებდა იგი მეფე სოლომონს უფლის სახლში. +

41ორი სვეტი და სვეტების თავზე დასადგმელი ბუღაურები მისი ორი ბალიშითურთ, ორი ცხაური სვეტებზე დასადგმელი ბუღაურების დასაფარავად.

42ოთხასი ბროწეული ორი ცხაურისთვის, ბროწეულების ორი რიგი თითოეულ ცხაურს. სვეტებზე დასადგმელი ბუღაურის ბალიშების დასაფარავად.

43ათი კვარცხლბეკი, ათი საბანელი კვარცხლბეკებზე შესადგმელი. +

44ერთი ზღვა და თორმეტი ხარი ზღვის ქვეშ.

45ქვაბები, აქანდაზები და სასხურებლები, – ყველა ეს ჭურჭელი, რომელნიც ხირამმა გაუკეთა მეფე სოლომონს უფლის სახლში, გაპრიალებული სპილენძისა იყო.

46იორდანეს მხარეში ჩამოასხა ისინს მეფემ, თიხნარ ნიადაგზე, სუქოთსა და ცართანს შორის. +

47და დააწყო სოლომონმა ყველა ეს ჭურჭელი თავ-თავის ადგილზე. დიდი სიმრავლის გამო ვერ გაირკვა სპილენძის წონა. +

48და გააკეთა სოლომონმა ყოველი ჭურჭელი, რაც უფლის სახლისთვის იყო განკუთვნილი: ოქროს სამსხვერპლო და ოქროსავე ტაბლა, რომელზედაც საწინაშეო პური ეწყო.

49ბაჯაღლო ოქროს სასანთლეები – ხუთი მარჯვენა მხარეს, ხუთიც მარცხენა მხარეს, დაბირის წინ, ყვავილებით, სანთურებით და ოქროს მაშებითურთ. +

50ბაჯაღლო ოქროს ტაშტები, დანები, სასხურებლები, საჭდეები, საცეცხლურები, და ოქროსავე ანჯამები შიდა სახლიდან წმიდათა წმიდაში შესასვლელი კარებისთვის, ტაძარში შესასვლელი კარებისთვის. +

51და მოთავდა ყოველი სამუშაო, რაც უფლის სახლში შეასრულა მეფე სოლომონმა, და მოიტანა სოლომონმა მამამისის, დავითის, შემოწირულება – ოქრო, ვერცხლი და ჭურჭელი და დააწყო უფლის სახლის საგანძურში. +

8
ტაძრის კურთხევა

8^1მაშინ შეყარა სოლომონმა ისრაელის უხუცესობა და შტოთა ყველა თავკაცი – ისრაელის ძეთა მამისსახლების უფროსები მეფე სოლომონთან იერუსალიმში, რომ გადმოესვენებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი დავითის ქალაქიდან, ანუ სიონიდან. +

2და შეიყარა მეფე სოლომონთან მთელი ისრაელი ეთანიმის თვეში, ანუ მეშვიდე თვეში, დღესასწაულის დროს. +

3და მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა და მღვდლებმა ასწიეს კიდობანი. +

4და წაასვენეს უფლის კიდობანი და საკრებულო კარავი და საწმიდარის ყველა ჭურჭელი, რაც კარავში იყო, წაასვენეს ეს მღვდლებმა და ლევიანებმა. +

5მეფე სოლომონი და მასთან შეკრებილი ისრაელის მთელი საზოგადოება კიდობნის წინ მიდიოდნენ და მსხვერპლად სწირავდნენ ცხვარსა და ძროხას, რომლის დათვლა და აღრიცხვა შეუძლებელი იყო სიმრავლის გამო. +

6და დაასვენეს მღვდლებმა უფლის აღთქმის კიდობანი თავის განკუთვნილ ადგილზე, ტაძრის დაბირში, წმიდათა წმიდაში, ქერუბიმთა ფრთებქვეშ, +

7რადგან ფრთები ჰქონდათ გაშლილი ქერუბიმებს კიდობნის ადგილზე, და ზემოდან ფარავდნენ ქერუბიმები კიდობანს და მის კეტებს,

8კეტები იმ სიგრძისა იყო, რომ მხოლოდ მისი თავები ჩანდა წმიდათა წმიდიდან დაბირის წინ, და არ ჩანდა გარეთ. დღემდე იქ არის ისინი.

9არაფერი იყო კიდობანში, გარდა ქვის ორი დაფისა, მოსემ რომ ჩააწყო იქ ხორებში ყოფნისას, როცა უფალმა აღთქმა დადო ისრაელიანებთან ეგვიპტიდან მათი გამოსვლის შემდეგ. +

10და როცა გამოვიდნენ მღვდლები საწმიდარიდან, ღრუბელმა აავსო უფლის სახლი. +

11და ვეღარ დადგნენ სამსახურისთვის იქ მღვდლები ამ ღრუბლის გამო, რადგან უფლის დიდებას დაეფარა სახლი. +

12მაშინ თქვა სოლომონმა: „ბნელში დავანება ინება უფალმა. +

13სახლი აგიშენე სავანედ შენდა, ადგილი შენს სამარადისო სამკვიდრებლად.“

14პირი ხალხისკენ იბრუნა მეფემ და აკურთხა ისრაელის კრებული. ფეხზე იდგა მთელი ისრაელის კრებული. +

15და თქვა: „კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელიც თავისი პირით ელაპარაკა დავითს, მამაჩემს, და ახლა თავისი ხელით შეასრულა! ის ამბობდა:

16‘იმ დღიდან, რაც ეგვიპტიდან გამოვიყვანე ჩემი ერი, ისრაელი, ისრაელის არც ერთ ტომში არ ამირჩევია ქალაქი სახლის ასაშენებლად, რათა იქ დამკვიდრებულიყო ჩემი სახელი; და ავირჩიე დავითი, რომ ის ყოფილიყო ჩემს ერზე, ისრაელზე.’ +

17გულში ჰქონდა დავითს, მამაჩემს, სახლის აშენება უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე. +

18და უთხრა უფალმა დავითს, მამაჩემს: ‘გულში რომ გქონდა ჩემს სახელზე სახლის აშენება, კარგი ჰქენი, რომ გულში გქონდა ეს საქმე.

19ოღონდ შენ არ ააშენებ სახლს, არამედ შენი შვილი, შენი საზარდულიდან გამოსული ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე.’ +

20და დაამტკიცა უფალმა თავისი ნათქვამი სიტყვა. და აჰა, მე დავდექი მამაჩემის, დავითის, ადგილზე, ავედი ისრაელის ტახტზე, როგორც ბრძანა უფალმა, და უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე ავაშენე სახლი. +

21და მივუჩინე იქ ადგილი კიდობანს, რომელშიც ინახება უფლის აღთქმა, ჩვენს მამებთან დადებული, როცა ეგვიპტიდან გამოიყვანა ისინი უფალმა“.

22და დადგა სოლომონი უფლის სამსხვერპლოს წინ, ისრაელის კრებულისკენ პირშექცევით და ცისკენ აღაპყრო ხელები. +

23და თქვა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! არ არსებობს შენი მსგავსი ღმერთი არც მაღლა ცაში და არც დაბლა დედამიწაზე. შენ ინახავ აღთქმას და სიყვარულს შენს მსახურთა მიმართ, რომელნიც მთელი გულით დადიან შენს წინაშე.

24შენ შეუსრულე სიტყვა შენს მსახურს – მამაჩემს, დავითს, და დღეს აღასრულა შენმა ხელმა, რაც შენს ბაგეებს ჰქონდა ნაბრძანები. +

25ახლაც შეუნახე, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენს მსახურს – მამაჩემს, დავითს, შენი ნათქვამი სიტყვა, რომ უთხარი: ‘არ დაგელევა მემკვიდრე ჩემს წინაშე, ისრაელის ტახტზე მჯდომარე, ოღონდ შეინახონ შენმა შვილებმა წესი და რიგი და იარონ ჩემს წინაშე, როგორც შენ დადიხარ ჩემს წინაშე.’ +

26ახლაც მტკიცე იყოს, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენი სიტყვა, შენს მსახურს – მამაჩემს, დავითს რომ უბრძანე. +

27ნუთუ ნამდვილად იმკვიდრებს მიწაზე ღმერთი? აჰა, ვერ გიტევენ შენ ცანი და ცანი ცათანი, როგორ დაგიტევს ეს ჩემი აშენებული სახლი? +

28მოხედე შენი მსახურის ლოცვა-ვედრებას, უფალო, ღმერთო ჩემო, ისმინე ღაღადი და ლოცვა, რომლითაც მოგმართავს დღეს შენი მსახური.

29თვალი გეჭიროს ამ სახლზე ღამით და დღით, ამ ადგილზე, რომლის გამოც ნათქვამი გაქვს, აქ იქნებაო ჩემი სახლი; რომ ისმინო ლოცვა, რომელსაც იტყვის ამ ადგილას შენი მსახური. +

30ისმინე შენი მსახურისა და შენი ერის, ისრაელის, ვედრება, როცა დადგებიან ლოცვად ამ ადგილას. ისმინე შენს სამყოფელ ადგილზე – ცათა შინა, – ისმინე და შეგვიწყალე.

31როცა შესცოდავს ვინმე თავის მოძმეს და ფიცით დააფიცებენ მას, და მივა ეს ფიცი შენს სამსხვერპლოსთან ამ სახლში, +

32მაშინ მოუსმინე ციდან და სამართალი გაუჩინე შენს მსახურთ, მტყუანი გაამტყუნე, რომ მის თავზე იყოს მისი საქციელი, და მართალი გაამართლე, რომ მისი სიმართლისამებრ მიეზღოს. +

33როცა დამარცხდება მტერთან შენი ერი, ისრაელი, იმის გამო, რომ შეგცოდეს, მერე მობრუნდება შენსკენ, ქებას შეასხამს შენს სახლს და დაგიწყებს ლოცვა-ვედრებას ამ სახლში, +

34მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს ერს, ისრაელს, დააბრუნე იმ მიწაზე, რომელიც მის მამებს მიეცი.

35როცა დაიხურება ცა და არ იწვიმებს შეცოდების გამო შენს წინაშე, და დაიწყებენ ლოცვას ამ ადგილას, განადიდებენ შენს სახელს და განერიდებიან ცოდვებს, რადგან უკვე დასჯილი გეყოლება ისინი, +

36მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს მსახურთ და შენს ერს, ისრაელს, რომ დააყენო სასიკეთო გზაზე, სადაც სიარული მართებთ; აწვიმო წვიმა მიწაზე, რომელიც სამკვიდრებლად მიგიცია შენი ერისთვის. +

37შიმშილობა იქნება ქვეყანაზე, შავი ჭირი, მწველი ხორშაკი, სიყვითლე, კალია თუ მატლი, ან თუ მტერი შემოადგება ქვეყანაში მის კარიბჭეებს, უბედურება მოხდება რამე, თუ სნეულება, +

38ყოველ ლოცვას, ყოველ ვედრებას თითოეული ადამიანისა, მთელი შენი ერის, ისრაელისა, როცა იგრძნობს გასაჭირს თითოეული თავის გულში და ხელს გაიშვერს ამ სახლისკენ,

39შენ მოუსმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, და მიუტევე, ქმენი და მიაგე თითოეულს თავისი საქციელისამებრ, რომელმაც უწყი მათი გულები, რადგან შენ ერთმა უწყი მთელი ადამის მოდგმის გული. +

40რომ მუდამ ეშინოდეთ შენი, ვიდრე ცხოვრობენ ამ მიწაზე, რომელიც ჩვენი მამა-პაპისთვის მიგიცია;

41უცხოელსაც, რომელიც არ არის შენი ერისაგანი, ისრაელის ძეთაგანი, მაგრამ შორი ქვეყნიდან მოვა შენი სახელის გამო, +

42რადგან გაგებული ექნებათ შენი დიდი სახელის, მაგარი ხელის და მოღერებული მკლავის ამბავი, მოვა და ილოცებს ამ სახლში,

43მოუსმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, და აუსრულე ყველაფერი, რასაც შემოგღაღადებს უცხოელი, რომ იცოდეს ქვეყნიერების ყველა ხალხმა შენი სახელი და ეშინოდეს შენი, როგორც შენს ერს, ისრაელს, იცოდეს ყველამ, რომ შენი სახელით იწოდება ეს სახლი, მე რომ ავაშენე. +

44როცა გავა მტერთან საბრძოლველად შენი ერი, დაადგება გზას, რომელზედაც შენ დააყენებ, და დაიწყებს ლოცვას უფლისადმი იმ ქალაქისკენ პირშექცეული, შენ რომ აირჩიე, და იმ სახლისაკენ, შენს სახელზე რომ ავაშენე, +

45მაშინ მოისმინე ციდან მათი ლოცვა და ღაღადისი და სამართალი გაუჩინე. +

46როცა შეგცოდავენ, რადგან არ არსებობს უცოდველი კაცი, და განურისხდები, მტრების ხელში ჩააგდებ და ტყვედ წაასხამენ მტრის ქვეყანაში, შორს იქნება თუ ახლოს, +

47და გონს მოვლენ იმ ქვეყანაში, სადაც იქნებიან ტყვედ, მოიქცევიან და შემოგღაღადებენ მათი ტყვეობის ქვეყანაში: ‘შევცოდეთ, დავაშავეთ, ბოროტება ჩავიდინეთ;’

48როცა მთელი სულითა და გულით მოიქცევიან შენსკენ მათი მტრების ქვეყანაში, რომელთაც ტყვედ წაასხეს, და დაიწყებენ ლოცვას შენდამი იმ ქვეყნისაკენ პირშექცეულნი, მათ მამებს რომ მიეცი, იმ ქალაქისკენ, შენ რომ აირჩიე, იმ სახლისკენ, მე რომ ავაშენე შენს სახელზე, +

49მაშინ მოისმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, მათი ლოცვა-ვედრება და სამართალი გაუჩინე.

50და მიუტევე შენს ერს, შეცოდება და დანაშაული, რაც კი შეუცოდავს შენთვის, და სიბრალულს აღუძრავ მათ დამტყვევებლებს, რომ შეიბრალონ ისინი, +

51რადგან შენი ერია ისინი და შენი სამკვიდრო, რომელიც ეგვიპტიდან, რკინის ღუმლიდან, გამოვიყვანე. +

52თვალღია იყავ შენი მსახურის ვედრების მიმართ და შენი ერის, ისრაელის, ვედრების მიმართ, რომ გესმოდეს მათი, როცა კი შემოგღაღადებენ. +

53რადგან შენ განიკუთვნე ისინი შენს სამკვიდროდ დედამიწის ყველა ერისგან, როგორც უბრძანე შენი მსახურის, მოსეს, ხელით, როცა ეგვიპტიდან გამოგყავდა ჩვენი მამა-პაპა, უფალო ღმერთო!“ +

54როცა დაასრულა უფლისადმი ეს ლოცვა-ვედრება, წამოდგა სამსხვერპლოდან, რომლის წინაც დაჩოქილი იყო, ცისკენ ხელაპყრობილი. +

55იდგა და ხმამაღლა აკურთხებდა ისრაელის მთელს კრებულს:

56„კურთხეულია უფალი, რომელმაც სიმშვიდე მიანიჭა თავის ერს, ისრაელს, როგორც დაპირებული იყო. ერთი სიტყვაც არ დარჩენილა აღუსრულებელი იმ სასიკეთო სიტყვებიდან, თავისი მსახურის მოსეს პირით რომ ბრძანა. +

57ჩვენთან იყოს უფალი, ჩვენი ღმერთი, როგორც ჩვენს მამებთან იყო, არ მიგვატოვოს და არ გაგვწიროს. +

58და მიიზიდოს თავისკენ ჩვენი გულები, რომ მის გზაზე ვიაროთ და დავიცვათ მისი შეგონებები, წესები და კანონები, რომელნიც ჩვენი მამა-პაპისთვის დაუწესებია. +

59იყოს ეს ჩემი სიტყვები, რომლითაც უფალს ვევედრები, ახლოს უფალთან, ჩვენს ღმერთთან, დღითა და ღამით, რომ მარადდღე აჩენდეს სამართალს მისი მსახურისთვის და მისი ერისთვის, ისრაელისთვის, +

60რათა გაიგოს დედამიწის ყოველმა ხალხმა, რომ ღმერთია უფალი და სხვა არვინაა მის მეტი. +

61იყავით გულწრფელნი უფლისადმი, ჩვენი ღმერთისადმი, როგორც დღესა ხართ, რომ იაროთ მის წესზე და დაიცვათ მისი შეგონებები.“

62და შესწირეს მსხვერპლი უფალს მეფემ და მთელმა ისრაელმა მასთან ერთად. +

63და დაკლა სოლომონმა ოცდაორი ათასი ხარი და ასოცი ათასი ცხვარი და სამშვიდობო მსხვერპლად შესწირა უფალს. ატფურეს უფლის სახლი მეფემ და მთელმა ისრაელმა. +

64ამავე დღეს აკურთხა მეფემ შუა ეზო უფლის სახლის წინ. რადგან აღავლინა სრულადდასაწველი, შესწირა ძღვენი და სამშვიდობო მსხვერპლის ცხიმები, რადგან უფლის წინ მდგარი სპილენძის სამსხვერპლო სიმცირის გამო ვერ დაიტევდა აღსავლენს, ძღვენს და სამშვიდობო ქონებს. +

65და დღესასწაულობდა იმჟამად უფლის, ჩვენი ღმერთის, წინაშე სოლომონი და მასთან ერთად მთელი ისრაელი – დიდი კრებული ხამათიდან ვიდრე ეგვიპტის ხევამდე – შვიდ დღეს და კიდევ შვიდ დღეს, სულ თოთხმეტ დღეს. +

66და მერვე დღეს გაისტუმრა ხალხი, და დალოცეს მეფე და წავიდ-წამოვიდნენ თავ-თავის კარვებში მხიარულნი და გულსავსენი იმ სიკეთის გამო, რაც გაუკეთა უფალმა დავითს, თავის მსახურს, და ისრაელს, თავის ერს. +

9

უფალი მეორედ ეცხადება სოლომონს

9^1როცა დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლისა და მეფის სახლის შენება და ყველაფერი, რისი გაკეთებაც სურდა, +

2მეორედ გამოეცხადა უფალი სოლომონს, როგორც გაბაონში გამოეცხადა. +

3და უთხრა უფალმა: „შევისმინე შენი ლოცვა-ვედრება, რომ მევედრებოდი. მე ვაკურთხე ეს სახლი, შენ რომ ააშენე ჩემი სახელის დასამკვიდრებლად უკუნისამდე, ჩემი თვალი და გული სამარადჟამოდ აქ იქნება. +

4შენ კი, თუ ივლი ჩემს წინაშე, როგორც მამაშენი დავითი დადიოდა, წმინდა გულითა და სიმართლით, ყველაფერს აღასრულებ, რაც ნაბრძანები მაქვს შენთვის, დაიცავ ჩემს წესს და სამართალს,

5მაშინ მე განვამტკიცებ შენს ტახტს ისრაელში საუკუნოდ, როგორც დავითისთვის, მამაშენისთვის, მითქვამს: არ დაგელევა-მეთქი ისრაელის ტახტზე მჯდომელი. +

6მაგრამ თუ განმიდგებით თქვენ და თქვენი შვილები, არ დაიცავთ ჩემს ბრძანებებს და წესებს, მე რომ მოგეცით, შეუდგებით უცხო ღმერთებს და თაყვანს სცემთ მათ,

7მაშინ მე გავწყვეტ ისრაელს იმ მიწის პირისგან, რომელიც მას მივეცი, მოვიშორებ სახლს, რომელიც ჩემს სახელზე ვაკურთხე, და საიგავოდ და დასაცინად შეიქმნება ისრაელი ხალხთა შორის.

8ყველა, ვინც ჩაუვლის ამ მაღალ სახლს, გაოგნდება და დაუსტვენს და იტყვის: ‘ასე რისთვის მოექცა უფალი ამ ქვეყანას და ამ სახლს?’ +

9და იტყვიან: ‘რადგან დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტიდან გამოიყვანა მათი მამები, და მოეჭიდნენ სხვა ღმერთებს, და თაყვანს სცემდნენ მათ და ემსახურებოდნენ. ამის გამო დააწია უფალმა ყველა ეს უბედურება.’“

სოლომონის დიდება და სიბრძნე

10ოცი წლის თავზე იყო, რომ დაასრულა სოლომონმა ორი სახლის – უფლის სახლის და მეფის სახლის შენება. +

11ხირამი, ცორის მეფე, უგზავნიდა სოლომონს ნაძვისა და კვიპაროსის ხეებს და ოქროს მისი სურვილისამებრ. მაშინ მეფე სოლომონმა მისცა ხირამს ოცი ქალაქი გალილეის მხარეში.

12და წავიდა ხირამი ცორიდან სოლომონის მიცემული ქალაქების სანახავად და არ მოეწონა ისინი.

13და თქვა: „ეს რა ქალაქები მოგიცია ჩემთვის, ძმაო?“ და უწოდა მათ ქაბულის ქვეყანა დღემდე.

14და გაუგზავნა ხირამმა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო.

15ეს არის სოლომონ მეფისგან დაწესებული ბეგარა უფლის სახლისა და თავისი სახლის, მილოს, იერუსალიმის კედლის, ხაცორის, მეგიდოს და გეზერის ასაშენებლად. +

16და ამოვიდა ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, აიღო გეზერი და გადაწვა. და ამოხოცა მისი მცხოვრები ქანაანელები, ხოლო ქალაქი მზითევში მისცა თავის ასულს, სოლომონის ცოლს. +

17და ააშენა სოლომონმა გეზერი და ქვემო ბეთ-ხორონი, +

18ბაყალათი და თადმორი, ქვეყნის უდაბნოში, +

19სამარაგო ქალაქები, რომლებიც კი ჰქონდა სოლომონს, ეტლის ქალაქები, ცხენოსანთა ქალაქები, და ყველაფერი, რისი აშენებაც უნდოდა იერუსალიმში და ლიბანში და მთელ თავის სახელმწიფოში.

20ყველა ხალხი, რომელიც დარჩა ამორეველთაგან, ხეთელთაგან, ფერიზელთაგან, ხიველთაგან და იებუსელთაგან, რომელიც არ იყო ისრაელის ძეთა მოდგმისა. +

21მათი შთამომავლები, მათს შემდეგ რომ დარჩნენ ქვეყანაში, და არ გაუწყვეტიათ ისრაელის ძეთ, ბეგარაზე მომუშავეებად განაწესა სოლომონმა და ასე არიან დღემდე. +

22ისრაელის ძეთაგან არავისთვის დაუდვია მას ბეგარა, რადგან მეომრებად ჰყავდა ისინი, თავის მსახურებად, მეთაურებად და სარდლებად, თავისი ეტლებისა და მხედრობის მეთაურებად. +

23ხუთას ორმოცდაათი კაცი ჰყავდა სოლომონს სამუშაოების ზედამხედველთა უფროსებად, რომელნიც უძღვებოდნენ მომუშავე ხალხს. +

24ფარაონის ასული ავიდა დავითის ქალაქიდან თავის სახლში, რომელიც აუშენა მას დავითმა. მაშინ ააშენა მან მილო. +

25წელიწადში სამჯერ სწირავდა სოლომონი სრულადდასაწველ და სამშვიდობო მსხვერპლს სამსხვერპლოზე, რომელიც უფალს აუშენა, და იქვე აკმევდა საკმეველს უფლის წინაშე. ასე განასრულა სახლი. + +

26ხომალდი ააგო მეფე სოლომონმა ყეციონ-გებერში, ელოთთან რომ არის, მეწამული ზღვის ნაპირას, ედომის ქვეყანაში. +

27და გაგზავნა ხირამმა ხომალდით სოლომონის მსახურებთან თავისი მსახურნი, ხომალდის ოსტატები, ზღვის მცოდნენი,

28და მივიდნენ ისინი ოფირში და წამოიღეს იქიდან ოთხასოცი ქანქარი ოქრო და მოართვეს მეფე სოლომონს. +

10
სოლომონ მეფე და შებას დედოფალი

10^1და მისწვდა შებას დედოფალს სოლომონის ამბავი, უფლის სადიდებელი, და მოვიდა, რომ გამოცანებით გამოეცადა იგი. +

2მივიდა იერუსალიმში დიდძალი ქონებით, აქლემებს მოჰქონდათ ნელსაცხებლები, აურაცხელი ოქრო და ძვირფასი თვლები. და მოვიდა სოლომონთან და ელაპარაკა ყველაფერზე, რაც გულში ჰქონდა.

3ყველა კითხვაზე გასცა პასუხი სოლომონმა. არაფერი იყო მეფისთვის დაფარული, რომ უპასუხოდ დაეტოვებინა იგი. +

4და დაინახა შებას დედოფალმა სოლომონის მთელი სიბრძნე, და ნახა მისი აშენებული სახლი, +

5მისი სუფრის საჭმელ-სასმელი, მის მსახურთა საცხოვრებელი, მის მსახურთა საქმიანობა და შესამოსელი, მისი მჭდეები, სრულადდასაწველი მსხვერპლი, რომელსაც აღავლენდა უფლის სახლში და გაოგნებულმა

6უთხრა მეფეს: „მართალი ყოფილა, რაც ჩემს ქვეყანაში მქონდა გაგონილი შენზე და შენს სიბრძნეზე. +

7სიტყვების არ მჯეროდა, ვიდრე თავად არ მოვედი და ჩემი თვალით არ ვიხილე. აჰა, თურმე ნახევარიც კი არ უთქვამთ ჩემთვის. უფრო მეტი სიბრძნე და დოვლათი გქონია, ვიდრე გამეგონა.

8ბედნიერია შენი ხალხი. ბედნიერები არიან ეს შენი მსახურნი, მუდამ შენს წინაშე რომ დგანან და ისმენენ შენს სიბრძნეს. +

9კურთხეულია უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც მოგისურვა, რათა ისრაელის ტახტზე დაესვი. უფლის საუკუნო სიყვარულის გამო ისრაელისადმი დაუდგენიხარ მეფედ სამართლისა და სიმართლის გასაჩენად.“

10და უბოძა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო, დიდძალი ნელსაცხებელი და ძვირფასი თვლები. მეტჯერ აღარ შემოსულა ამდენი ნელსაცხებელი, რამდენიც შებას დედოფალმა უბოძა მეფე სოლომონს. +

11ხირამის ხომალდმაც, რომელსაც ოქრო მოჰქონდა ოფირიდან, მოიტანა ოფირიდანვე დიდძალი სანდალოზის ხე და ძვირფასი თვლები.

12და გააკეთა მეფემ სანდალოზისგან მოაჯირი უფლის სახლისთვის და მეფის სახლისთვის, ებნები და ქნარები მგალობელთათვის. მეტჯერ აღარ შემოსულა და დღემდე არავის უნახავს ამდენი სანდალოზის ხე. +

13და მისცა მეფე სოლომონმა შებას დედოფალს ყველაფერი, რაც კი მან ინება და სთხოვა, გარდა იმისა, რაც თავისი ხელით ჰქონდა ნაჩუქარი, როგორც მეფე სოლომონს ეკადრებოდა. და უკან გაბრუნდა და წავიდა იგი თავის ქვეყანაში თავის მსახურებთან ერთად. +
სოლომონის სამეფოს შემოსავალი და სიმდიდრე

14ექვსას სამოცდაექვსი ქანქარი ოქრო შემოსდიოდა სოლომონს ყოველწლიურად, +

15იმის გარდა, რაც შემოჰქონდათ მოგზაურებს და ვაჭრებს, არაბთა მეფეებს და მხარეთა განმგებლებს.

16და გააკეთა მეფე სოლომონმა ორასი მუზარადი ნაჭედი ოქროსგან. ექვსასი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ მუზარადზე. +

17და სამასი ფარი ნაჭედი ოქროსგან, სამი მანა ოქრო დაიხარჯა თითოეულ ფარზე. და დააწყო ისინი მეფემ ლიბანის მაღნარის სახლში. +

18და გააკეთა მეფემ სპილოს ძვლისაგან დიდი ტახტი და ხალასი ოქროთი მოჭედა. +

19ექვსი საფეხური ჰქონდა ტახტს, საზურგეზე მომრგვალებული იყო, საჯდომის ორსავე მხარეს სანიდაყვეები ჰქონდა, ხოლო სანიდაყვეებს თითო ლომი ედგა გვერდით.

20ექვს საფეხურზე, აქეთ-იქით, სხვა თორმეტი ლომი იდგა. არც ერთ სამეფოში არ ყოფილა ამის მსგავსი რამ.

21სოლომონის ყველა სასმისი ოქროსი იყო, ყველა ჭურჭელი ლიბანის მაღნარის სახლში რჩეული ოქროსი იყო, რადგან ვერცხლი და სპილენძი არაფრად მიაჩნდათ სოლომონის დროს. +

22რადგან მეფის თარშიშული ხომალდები ხირამის ხომალდებთან ერთად გადიოდა ზღვაში. წელიწადში ერთხელ მოდიოდა თარშიშული ხომალდი და მოჰქონდა ოქრო-ვერცხლი, სპილოს ძვალი, მოჰყავდა ყაფუზუნები და ფარშევანგები. +

23ქვეყნიერების ყველა მეფეს აღემატებოდა მეფე სოლომონი დოვლათითა და სიბრძნით. +

24მთელი ქვეყანა ესწრაფოდა სოლომონის ნახვას, რომ მოესმინათ მისი სიბრძნე, რომელიც გულში ჩაუდო ღმერთმა.

25ყველას თავისი ძღვენი მოჰქონდა: ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, შესამოსელი, საჭურველი, ნელსაცხებლები, ცხენები და ჯორები. ასე იყო წლიდან წლამდე.

26თავი მოუყარა სოლომონმა ეტლებსა და ცხენოსნებს და ჰყავდა ათასოთხასი ეტლი და თორმეტი ათასი ცხენოსანი. განალაგა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან.

27ვერცხლი ქვის ფასი გახადა მეფემ იერუსალიმში, ხოლო ნაძვი გაამრავლა სიკიმორის ხესავით, დაბლობებში რომ არის. +

28სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და კევედან იყო მოყვანილი, მეფის ვაჭრებს მიჰყავდათ კევედან საფასურით. +

29ეტლი ექვსას ვერცხლად ამოჰყავდათ ეგვიპტიდან, ხოლო ცხენები – ასორმოცდაათ ვერცხლად. ამავე ფასში მიჰქონდათ თავიანთი ხელით ხეთელთა და არამის მეფეებისთვისაც.

11
სოლომონმა ღმერთი დაივიწყა

11^1მეფე სოლომონს შეუყვარდა მრავალი უცხოელი ქალი, გარდა ფარაონის ასულისა, მოაბელები, ყამონელები, ედომელები, ციდონელები და ხეთელები – +

2იმ მოდგმის ხალხთა ქალები, რომელთა გამო ნაბრძანები ჰქონდა უფალს ისრაელის ძეთათვის, „ნუ შეხვალთ მათთან და ნურც ისინი შემოვლენ თქვენთან, თორემ უეჭველად მიდრეკენ თქვენს გულებს თავიანთი ღმერთებისკენ“. მათ მიეწება სოლომონი სიყვარულით. +

3და ჰყავდა შვიდასი ცოლი დედოფლად და სამასი ხარჭად. და მოდრიკეს მისი გული ცოლებმა.

4და სიბერის ხანს მიდრიკეს სოლომონის გული მისმა ცოლებმა უცხო ღმერთებისკენ. და ისე წრფელი არ იყო მისი გული უფლისადმი, როგორც დავითის, მამამისის, გული. +

5და დადიოდა სოლომონი ციდონელთა ღმერთის ყაშთორეთისა და ყამონელთა სიბილწის მილქომის კვალზე.

6და ბოროტს აკეთებდა სოლომონი უფლის თვალში და ისე არ ერთგულებდა უფალს, როგორც მამამისი დავითი.

7მაშინ აუგო სოლომონმა სამსხვერპლო ქემოშს, მოაბის სიბილწეს, მთაზე, იერუსალიმის პირდაპირ, და მოლოქს, ყამონის ძეთა სიბილწეს. +

8ასევე მოიქცა ყველა თავისი უცხოელი ცოლის გულისთვის, რომელნიც უკმევდნენ და მსხვერპლს სწირავდნენ თავ-თავის ღმერთებს.

9და განურისხდა უფალი სოლომონს, რადგან გული აიცრუა მან უფალზე, ისრაელის ღმერთზე, რომელიც ორჯერ გამოეცხადა მას, +

10და უბრძანა, არ დასდგომოდა უცხო ღმერთების კვალს, მაგრამ არ შეასრულა მან უფლის ბრძანება. +

11და უთხრა უფალმა სოლომონს: „იმის გამო, რომ ასე იქცევი, არ ასრულებ ჩემს აღთქმას და წესებს, რომლებიც დავაწესე შენთვის, გამოგგლეჯ სამეფოს და მივცემ შენს მსახურს;

12ოღონდ შენს სიცოცხლეში არ გავაკეთებ ამას დავითის, მამაშენის, გულისთვის. შენს შვილს კი გამოვგლეჯ ხელიდან. +

13მაგრამ მთელს სამეფოს არ გამოვგლეჯ, ერთ ტომს შენს შვილს დავუტოვებ დავითის, ჩემი მსახურის, გულისთვის და იერუსალიმის გულისთვის, რომელიც მე ავირჩიე.“ +

14და გაუჩინა უფალმა მტერი სოლომონს: ედომელი ჰადადი, ედომის მეფეთა შთამომავალი.

15ედომში დავითის ყოფნისას, როცა მხედართმთავარი იოაბი ამოვიდა დახოცილთა დასამარხავად და ერთიანად გაწყვიტა მამაკაცები ედომში, +

16რადგან ექვს თვეს დარჩნენ იქ იოაბი და ისრაელის ძენი, ვიდრე არ მოსპეს მამაკაცის სახსენებელი ედომში, +

17მაშინ გაიქცა ეს ჰადადი ედომელებთან, მამამისის მსახურებთან ერთად, რომ ეგვიპტეში მისულიყვნენ. პატარა ბიჭი იყო მაშინ ჰადადი. +

18და აიყარნენ მიდიანიდან და მოვიდნენ ფარანს, და წაიყვანეს ფარანიდან ხალხი და მივიდნენ ფარაონთან, ეგვიპტის მეფესთან. და მისცა მან სახლი, სარჩოც დაუნიშნა და მიწაც მისცა. +

19და ჰპოვა მადლი ჰადადმა ფარაონის თვალში და მიათხოვა ცოლად თავისი ცოლისდა, დედოფალ თახფენესის და.

20და უშვა მას თახფენესის დამ ვაჟი, გენუბათი. გაზარდა ბავშვი თახფენესმა ფარაონის სახლში და ცხოვრობდა გენუბათი ფარაონის შვილებთან ერთად.

21და როცა მიუვიდა ამბავი ეგვიპტეში ჰადადს, რომ განისვენა დავითმა თავის მამებთან, და რომ მოკვდა მხედართმთავარი იოაბი, უთხრა ჰადადმა ფარაონს: „გამიშვი, ჩემს ქვეყანაში წავალ.“ +

22და უთხრა ფარაონმა: „რა გაკლია ჩემთან, შენს ქვეყანაში რომ განიზრახე წასვლა?“ და თქვა: „არაფერი, მაგრამ მაინც გამიშვი.“

23კიდევ გაუჩინა სოლომონს ღმერთმა მტერი, რეზონი, ელიადაყის ძე, რომელიც გაექცა ჰადადყეზერს, ცობის მეფეს, თავის პატრონს, +

24და შემოიკრიბა ხალხი და შეიქნა ურდოს მეთაური, მას შემდეგ, რაც დავითმა სძლია მათ, და გაიქცნენ ისინი დამასკოში, დასახლდნენ იქ და დაეპატრონენ დამასკოს. +

25ისრაელის მტერი იყო ის სოლომონის სიცოცხლეში; იმ ხანად, როცა ჰადადი მტრობდა, მასაც შეძულებული ჰყავდა ისრაელი და არამზე გამეფდა იგი.

იერობყამის აჯანყება

26იერობყამ ნაბატის ძემაც, ეფრათელმა, ცარედიდან, სოლომონის მსახურმა, რომლის დედა იყო ცერუაყი, ქვრივი ქალი, აღმართა ხელი მეფეზე. +

27აი, რის გამო მოხდა, ხელი რომ აღმართა მეფე სოლომონზე: მილოს აშენებდა სოლომონი, დანგრეულს აღადგენდა მამამისის, დავითის, ქალაქში. +

28მამაცი კაცი იყო იერობყამი. და დაინახა სოლომონმა, რომ ვარგოდა საქმეში ეს ყმაწვილი და ჩააბარა მას იოსების სახლიდან გამოყვანილი ბეგრის ხალხი.

29ისე მოხდა იმხანად, რომ გასული იყო იერუსალიმიდან იერობყამი და შეხვდა გზად შილოამელი წინასწარმეტყველი ახია, რომელსაც ახალი მოსასხამი ესხა. ამ ორის მეტი არავინ იყო მინდვრად.

30და აიღო ახიამ ახალი მოსასხამი, ზედ რომ ესხა, და თორმეტ ნაჭრად დაგლიჯა. +

31და უთხრა იერობყამს: „აიღე შენთვის ათი ნაგლეჯი, რადგან ასე ბრძანა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘გამოვგლეჯ სამეფოს სოლომონს ხელიდან და შენ მოგცემ ათ შტოს. +

32ერთი შტო მას დარჩება ჩემი მსახურის, დავითის, გულისთვის და იერუსალიმის გულისთვის, ქალაქისა, რომელიც ავირჩიე მე ისრაელის ყველა შტოდან. +

33ეს იმიტომ, რომ დამივიწყეს და თაყვანს სცემენ ყაშთორეთს – ციდონელთა ღმერთს, ქემოშს – მოაბის ღმერთს და მილქომს – ყამონის ძეთა ღმერთს. არ იარეს ჩემს გზაზე, რომ სიმართლე ექნათ ჩემს თვალში, დაეცვათ ჩემი წესი და სამართალი, როგორც მამამისი, დავითი, იცავდა.

34და არ გამოვგლეჯ ხელიდან მთელს სამეფოს, რადგან მთავრად დავადგინე იგი მთელი მისი სიცოცხლე ჩემი მსახურის, დავითის გულისთვის, რომელიც მე ავირჩიე და რომელიც იცავდა ჩემს მცნებებს და წესებს. +

35მის შვილს გამოვგლეჯ ხელიდან სამეფოს და შენ მოგცემ ათ შტოს.

36ხოლო მის შვილს ერთ შტოს მივცემ, რომ სამარადჟამოდ დაურჩეს ლამპარი დავითს, ჩემს მსახურს, ჩემს წინაშე იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც ჩემთვის ავირჩიე ჩემი სახელის იქ დასამკვიდრებლად. +

37ახლა შენ ამყავხარ, რომ იმბრძანებლო ყველაფერზე, რასაც შენი სული მოისურვებს და რომ ისრაელის მეფე გახდე.

38და თუ შეისმენ ყველაფერს, რასაც მე გიბრძანებ, და ივლი ჩემს გზაზე, თუ გააკეთებ ჩემს მოსაწონს, დაიცავ ჩემს წესებს და მცნებებს, როგორც ჩემი მსახური დავითი აკეთებდა, მაშინ შენთან ვიქნები, აგიშენებ მტკიცე სახლს, როგორც დავითს ავუშენე და მოგცემ ისრაელს. +

39და მოვთრგუნავ ამის გულისთვის დავითის მონაგარს, ოღონდ არა სამარადჟამოდ.’“ +

40და ცდილობდა სოლომონი იერობყამის მოკვლას, მაგრამ ადგა და გაიქცა იერობყამი ეგვიპტეში, შიშაკთან, ეგვიპტის მეფესთან, და იქ დარჩა სოლომონის სიკვდილამდე. +

41სოლომონის დანარჩენი საქმეები, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, და მისი სიბრძნის ამბავი სოლომონის საქმეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

42ხანი სოლომონის მეფობისა მთელს ისრაელზე იყო ორმოცი წელი.

43და განისვენა სოლომონმა თავის მამებთან და დამარხეს დავითის, მამამისის, ქალაქში, და გამეფდა რეხაბყამი, მისი ძე მის ნაცვლად. +

12
რეხაბყამის გამეფება

12^1და წავიდა შექემში რეხაბყამი, რადგან შექემში იყო მისული მთელი ისრაელი მის გასამეფებლად. +

2ეს ამბავი იერობყამ ნაბატის ძემ ჯერ კიდევ ეგვიპტეში ყოფნისას შეიტყო, სადაც სოლომონ მეფისგან იყო გაქცეული, და დაბრუნდა იერობყამი ეგვიპტიდან. +

3და გაგზავნეს კაცი და მოიწვიეს იგი, და მოვიდნენ იერობყამი და ისრაელის მთელი კრებული და ასე უთხრეს რეხაბყამს:

4„უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა. ახლა შენ შეგვიმსუბუქე ეს ძნელი სამუშაო და მძიმე უღელი, მამაშენმა რომ დაგვაკისრა, და გემსახურებით.“

5და უთხრა მათ: „წადით და სამი დღის მერე მოდით ჩემთან.“ წავიდა ხალხი. +

6და რჩევა ჰკითხა მეფე რეხაბყამმა უხუცესებს, რომელნიც მამამისს, სოლომონს, ახლდნენ სიცოცხლეში, და უთხრა: „როგორ მირჩევდით, რა პასუხი გავცე ამ ხალხს?“ +

7და ელაპარაკნენ მას, უთხრეს: „თუ დღეს მაგ ხალხის მსახური იქნები, ემსახურები და დააკმაყოფილებ მათ, კარგ სიტყვებს ეტყვი, მაშინ შენი მსახურნი იქნებიან სამარადჟამოდ.“ +

8არ დაუგდო ყური უხუცესების რჩევას, რაც ურჩიეს, და ჰკითხა რჩევა მოყმეებს, რომელნიც მასთან შეზრდილნი იყვნენ და გარს ეხვივნენ. +

9და უთხრა მათ: „რას მირჩევთ, რა ვუპასუხო მაგ ხალხს, რომ მეუბნებიან: შეგვიმსუბუქეო მამაშენისგან დაკისრებული უღელი?“

10და ელაპარაკნენ მოყმენი, მასთან რომ იყვნენ შეზრდილნი, უთხრეს: „ასე უთხარი იმ ხალხს, რომელიც გეუბნება: უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა და ახლა შენ უნდა შეგვიმსუბუქოო, ასე უთხარი მათ: მამაჩემის წელზე მსხვილია-თქო ჩემი ნეკა-თითი. +

11ხომ დაგადგათ მამაჩემმა მძიმე უღელი, მე კიდევ უფრო დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ გსჯიდათ შოლტებით მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!“ +

12და მოვიდნენ იერობყამი და მთელი ხალხი მესამე დღეს რეხაბყამთან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს: სამი დღის შემდეგ მოდითო ჩემთან. +

13მკაცრად მიუგო მეფემ ხალხს, ყური არ ათხოვა უხუცესთა რჩევას, რაც ურჩიეს.

14მოყმეთა რჩევის თანახმად ელაპარაკა, უთხრა: „ხომ დაგიმძიმათ მამაჩემმა უღელი, მე კიდევ უარესად დაგიმძიმებთ უღელს. ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!“

15და არ შეიწყნარა მეფემ ხალხის სათხოვარი, რადგან ასეთი იყო უფლის ნება, რათა აღსრულებულიყო მისი სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა იერობყამ ნაბატის ძისთვის ახია შილოამელის პირით. +

სამეფოს გაყოფა ორ ნაწილად

16და როცა დაინახა მთელმა ისრაელმა, რომ არ უსმინა მათ მეფემ, მაშინ სიტყვა შეუბრუნა ხალხმა მეფეს და უთხრა: „რა წილი გვიდევს დავითში? რა მემკვიდრეობა გვაქვს იესეს ძისგან? შენ-შენი კარვებისკენ, ისრაელო! ახლა შენ მიხედე შენს სახლს, დავით!“ და თავ-თავის კარვებში წავიდ-წამოვიდა ისრაელი. +

17მხოლოდ იუდას ქალაქებში მცხოვრებ ისრაელის ძეებზე შერჩა მეფობა რეხაბყამს. +

18და გაგზავნა მეფე რეხაბყამმა ჰადორამი, ხარკის ამკრეფი, მაგრამ ქვებით ჩაქოლა ხალხმა, და მოკვდა იგი. მაშინ სასწრაფოდ ახტა ეტლზე მეფე რეხაბყამი და იერუსალიმში გაიქცა. +

19და განუდგა ისრაელი დავითის სახლს და ასეა ეს დღემდე. +

20როცა შეიტყო მთელმა ისრაელმა, რომ დაბრუნდა იერობყამი, დაიბარეს საკრებულოში და გაამეფეს მთელს ისრაელზე. ერთადერთი იუდას შტო იყო [და ბენიამინის], რომ შერჩა დავითის სახლს. +

21და მივიდა რეხაბყამი იერუსალიმში და შეკრიბა იუდას მთელი სახლი და ბენიამინის შტო – ასოთხმოცი ათასი რჩეული მეომარი, რათა შებრძოლებოდნენ ისრაელის სახლს და დაებრუნებინათ მეფობა რეხაბყამ სოლომონის ძისთვის. +

22და გამოეცხადა ღვთის სიტყვა შემაყიას, ღვთისკაცს: +

23„ასე უთხარი რეხაბყამ სოლომონის ძეს, იუდას მეფეს, იუდასა და ბენიამინის მთელს სახლს და დანარჩენ ხალხს:

24ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘ნუ გახვალთ საბრძოლველად თქვენს ძმებთან, ისრაელის ძეებთან! თავ-თავის სახლში გაბრუნდეს ყველა, რადგან ჩემი ნებით მოხდა ეს ამბავი.’“ და ირწმუნეს უფლის სიტყვა და უფლის სიტყვისამებრ გაბრუნდნენ უკან. +

იერობყამი კერპთაყვანისმცემელი ხდება

25და ააშენა იერობყამმა შექემი ეფრემის მთაზე და იქ დასახლდა. მერე წავიდა იქიდან და ფენუელი ააშენა. +

26და ამბობდა თავის გულში იერობყამი: „კვლავ დაუბრუნდება მეფობა დავითის სახლს.

27თუ ამ ხალხმა მსხვერპლის შესაწირად უფლის სახლში, იერუსალიმს დაიწყო სიარული, გული მოუბრუნდება ამ ხალხს თავისი ბატონის, რეხაბყამისკენ, იუდას მეფისკენ, მე მომკლავენ და რეხაბყამთან, იუდას მეფესთან, დაბრუნდებიან.“

28და ითათბირა მეფემ და გააკეთა ორი ოქროს ხბო და უთხრა ხალხს: „გეყოფათ იერუსალიმში სიარული. აჰა, შენი ღმერთები, ისრაელო, რომელთაც ეგვიპტიდან გამოგიყვანეს.“ +

29და ერთი ხბო ბეთელში დადგა, მეორე დანში გაგზავნა. +

30ეს იყო ცოდვის დასაბამი. და დაიწყო ხალხმა სიარული ხბორების თაყვანის საცემად თვით დანამდე.

31და ააშენა გორაკის სახლი და განაწესა მღვდლები იმ ხალხიდან, რომელიც ლევის შტოს არ ეკუთვნოდა. +

32და დააწესა იერობყამმა დღესასწაული მერვე თვეს, თვის მეთხუთმეტე დღეს, იმ დღესასწაულის მსგავსი, იუდაში რომ იმართებოდა, და მსხვერპლი აღავლინა სამსხვერპლოზე. ასევე ჰქონდა მოწყობილი ბეთელში, რომ მსხვერპლი შეეწირათ ხბორებისთვის, რომლებიც გააკეთა. და დაუდგინა ბეთელში მღვდლები გორაკებს, რომლებიც აღმართა. +

33და ავიდა თავის აგებულ სამსხვერპლოზე მერვე თვის მეთხუთმეტე დღეს, იმ თვეში, რომელიც თავისი ნებით ამოარჩია, და დაუწესა დღესასწაული ისრაელის ძეთ, და ავიდა სამსხვერპლოზე საკმევლის საკმევად. +

13

წინასწარმეტყველი გმობს იერობყამს

13^1აჰა, მოვიდა უფლის შეგონებით ღვთისკაცი იუდადან ბეთელს, როცა იერობყამი სამსხვერპლოსთან იდგა საკმევლის საკმევად. +

2და დასძახა სამსხვერპლოს უფლის სახელით და თქვა: „სამსხვერპლოვ, სამსხვერპლოვ! ასე ამბობს უფალი: ‘აჰა, დაებადება ძე დავითის სახლს და იოშია იქნება მისი სახელი. და ზედ დაგაკლავს იგი გორაკთა მღვდლებს, რომლებიც საკმეველს გიკმევენ, და შენს თავზე დაწვავენ ადამიანთა ძვლებს.’“ +

3და ნიშანიც გაუცხადა იმავე დღეს, თქვა: „აჰა, იმის ნიშანი, რომ უფლის ნაბრძანებია ეს სიტყვა: ‘აჰა, დაიშლება სამსხვერპლო და გაიფანტება ნაცარი, ზედ რომ ყრია.’“ +

4როცა გაიგონა მეფემ ღვთისკაცის სიტყვა, სამსხვერპლოს რომ დასძახა ბეთელში, წამოიღო ხელი სამსხვერპლოდან და ბრძანა: „შეიპყარით!“ და უმალვე გაუხმა მისკენ მიშვერილი ხელი და ვეღარ შეძლო უკან წაღება.

5და დაიშალა სამსხვერპლო და ნაცარიც გაიფანტა სამსხვერპლოდან იმ ნიშნის თანახმად, ღვთისკაცმა რომ გააცხადა უფლის შეგონებით.

6და მიუგო მეფემ და უთხრა ღვთისკაცს: „შეევედრე უფალს, შენს ღმერთს, და ილოცე ჩემთვის, რომ ხელის უკან წაღება შევძლო.“ შეევედრა ღვთისკაცი უფალს და შეძლო მეფემ უკან წაეღო ხელი, რომელიც აღუდგა, როგორც ჰქონდა. +

7და უთხრა მეფემ ღვთისკაცს: „სახლში წამომყევი, რამე შეჭამე და საჩუქარსაც მოგცემ.“

8და უთხრა ღვთისკაცმა მეფეს: „ნახევარი სახლიც რომ მომცე, არ წამოგყვები, არც პურს შევჭამ და არც წყალს შევსვამ ამ ადგილას. +

9რადგან ასე მაქვს ნაბრძანები უფლის სიტყვით: ‘პურს ნუ შეჭამ, წყალს ნუ შესვამ, და ნურც იმ გზით დაბრუნდები, საიდანაც მოხვედი.’“

10სხვა გზით წავიდა იგი. იმ გზით არ გაბრუნებულა, რომლითაც მოვიდა ბეთელს.

ურჩობა და ღვთისკაცის სიკვდილი

11ერთი მოხუცი წინასწარმეტყველი ცხოვრობდა ბეთელში. მოვიდა მისი შვილი და უამბო ყველაფერი, რაც ღვთისკაცმა გააკეთა იმ დღეს ბეთელში. და მეფესთან მისი ნალაპარაკევიც უამბეს მამას. +

12შეეკითხა მამა: „რომელი გზით წავიდა?“ და დაანახეს შვილებმა გზა, რომლითაც იუდადან მოსული ღვთისკაცი წავიდა.

13და უთხრა შვილებს: „შემიკაზმეთ სახედარი.“ და შეუკაზმეს სახედარი და ზედ შეჯდა.

14და გაჰყვა ღვთისკაცს. მუხის ქვეშ მჯდომარე იპოვა იგი და უთხრა: „შენა ხარ ღვთისკაცი, იუდადან რომ იყო მოსული?“ მიუგო: „მე ვარ.“

15და უთხრა: „სახლში წამომყევი და ჭამე პური.“

16და თქვა: „ვერ დავბრუნდები შენთან ერთად და ვერც შენთან ერთად წამოვალ, ვერც პურს შევჭამ და ვერც წყალს შევსვამ ამ ადგილას,

17რადგან ნაბრძანები მაქვს უფლის სიტყვით: ნუ შეჭამ პურს, ნურც წყალს შესვამ იქ, ნურც ამ გზით გაბრუნდები, რომლითაც მოხვედიო.“

18და უთხრა: „მეც შენსავით წინასწარმეტყველი ვარ. ანგელოზი მელაპარაკა უფლის ბრძანებით და მითხრა: ‘შენი სახლისკენ გააბრუნე ეს კაცი, პური ჭამოს და წყალიც შესვას,’“ – იცრუა მან. +

19და დაბრუნდა იგი მასთან ერთად, პური ჭამა მის სახლში და წყალიც შესვა.

20სუფრას უსხდნენ, რომ უფლის სიტყვა გამოეცხადა წინასწარმეტყველს, რომელმაც დააბრუნა იგი.

21და დაუყვირა მან იუდადან მოსულ ღვთისკაცს და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი უფლის სიტყვას გადახვედი და არ შეასრულე მისი ბრძანება, რაც უფალს, შენს ღმერთს, ჰქონდა შენთვის ნაბრძანები,

22მაგრამ შენ უკვე დაბრუნდი, პური ჭამე და წყალი შესვი იმ ადგილას, რომელზეც გიბრძანა: ‘ნურც პურს შეჭამ და ნურც წყალს შესვამ’, ამიტომ არ ჩავა შენი გვამი შენი მამა-პაპის საფლავში.“ +

23პურის ჭამისა და წყლის შესმის შემდეგ შეუკაზმა სახედარი იმ კაცს, წინასწარმეტყველს, რომელიც წეღან დააბრუნა.

24და წავიდა და შემოეყარა გზად ლომი და მოკლა იგი ლომმა. გზაზე ეგდო მისი გვამი და სახედარი ედგა გვერდით, და ლომიც იდგა გვამთან. +

25დაინახა ჩამვლელმა ხალხმა გზაზე დაგდებული გვამი და გვამთან მდგომი ლომი, მივიდნენ და მიუტანეს ამბავი ქალაქში, სადაც ის მოხუცი წინასწარმეტყველი ცხოვრობდა. +

26და გაიგო ეს ამბავი წინასწარმეტყველმა, რომელმაც გზიდან დააბრუნა ის კაცი და თქვა: „ეს ის ღვთისკაცია, უფლის ბრძანებას რომ გადავიდა; უფალმა მისცა ლომს, რომელსაც დაუტორავს და მოუკლავს, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა მისთვის.“

27და თავის შვილებს უთხრა: „შემიკაზმეთ სახედარი“. და შეუკაზმეს.

28და წავიდა და იპოვა გზაზე დაგდებული მისი გვამი, სახედარი და ლომი იდგნენ გვამთან. ლომს არც გვამი შეუჭამია და არც სახედარი დაუტორავს.

29და აიღო წინასწარმეტყველმა ღვთისკაცის გვამი, დაასვენა სახედარზე და უკან წამოიღო. და მოვიდა ქალაქში მოხუცი წინასწარმეტყველი მის დასატირებლად და დასამარხად.

30და ჩაასვენა გვამი თავის სამარხში და დასტიროდა მას: „ვაი, ძმაო.“ +

31და დამარხა და უთხრა თავის შვილებს: „როცა მოვკვდები, დამმარხეთ სამარხში, სადაც ღვთისკაცი მარხია, მისი ძვლების გვერდით დაასვენეთ ჩემი ძვლები, +

32რადგან ახდება სიტყვა, რაც უფლის ჩაგონებით დასძახა მან ბეთელში მდგარ სამსხვერპლოს და გორაკთა სახლებს, სამარიის ქალაქებში რომ არის აღმართული.“

იერობყამი ბოროტებს

33ამ ამბების შემდეგაც არ მიუტოვებია იერობყამს ბოროტ გზაზე სიარული, და კვლავ განაწესებდა ხალხიდან გორაკთა მღვდლებს; ვინც მოეწონებოდა, იმას აუვსებდა ხელს და ის ხდებოდა გორაკთა ქურუმი. +

34ეს იყო მიზეზი, რომ ცოდვაში ჩავარდა იერობყამის სახლი, რომ მოისპო და წარიხოცა მიწის პირისაგან. +

14
წინასწარმეტყველება იერობყამზე ნაწილობრივ აღსრულდა

14^1იმ ხანად ავად გახდა იერობყამის ძე აბია.

2და უთხრა ცოლს იერობყამმა: „ადექი და გადაიცვი, რათა ვერ გიცნონ, იერობყამის ცოლი რომ ხარ, და წადი შილოში. იქ არის ახია წინასწარმეტყველი. მან მიწინასწარმეტყველა, ამ ერის მეფე გახდებიო. +

3ხელში აიღე ათი პური, ნამცხვარი და ერთი ქილა თაფლი. მიდი მასთან და ის გეტყვის, რა დაემერთება ბავშვს“. +

4ასე გააკეთა იერობყამის ცოლმა. ადგა და წავიდა შილოს, და მივიდა ახიას სახლში. მაგრამ ვეღარ ხედავდა ახია, რადგან სიბერის გამო თვალის ჩინი წართმეოდა.

5უფალმა უთხრა ახიას: „აჰა, იერობყამის ცოლი მოდის შენთან, ავადმყოფი ბავშვის ამბავი რომ გკითხოს. ასე და ასე ელაპარაკე. როცა მოვა, სხვად მოგაჩვენებს თავს.“

6როცა გაიგონა ახიამ კართან მომდგარი ქალის ფეხის ხმა, დაიძახა: „შემოდი, იერობყამის ცოლო. სხვად რისთვის გვაჩვენებ თავს? მძიმე ამბავი უნდა გამცნო.

7წადი, უთხარი იერობყამს, ასე ამბობს-თქო უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე აღგაზევე შენ ამ ერში და ისრაელის ერისმთავრად დაგადგინე; +

8მე გამოვგლიჯე დავითის სახლს მეფობა და შენ მოგეცი, თუმცა არ გავხარ ჩემს მსახურს დავითს, რომელიც იცავდა ჩემს მცნებებს, მთელი გულით მომყვებოდა და მხოლოდ მართლად იქცეოდა ჩემს თვალში. +

9შენ ყველა მათგანზე უარესად მოიქეცი, ვინც კი შენამდე ყოფილა: წახვედი და უცხო ღმერთები და კერპები გაიჩინე ჩემს განსარისხებლად. თავად მე კი ზურგს უკან მომისროლე. +

10ამიტომ, აჰა, უბედურებას დავატეხ იერობყამის სახლს და ამოვძირკვავ ყველას, ვინც კი კედელთან მიმშარდავი ჰყავს იერობყამს, ყმას და აზატს ისრაელში, და გავხვეტავ იერობყამის სახლს, როგორც პირწმინდად გახვეტენ ხოლმე ნაგავს. +

11ვინც ქალაქში მოუკვდება იერობყამს, იმას ძაღლები შეჭამენ. ვინც ველად მოკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან, რადგან ასე ბრძანა უფალმა.’

12ახლა ადექი და შენს სახლში წადი. ქალაქში შეადგამ თუ არა ფეხს, მოკვდება ბავშვი.

13და დაიტირებს მთელი ისრაელი და დამარხავენ. ეგ ერთადერთი ჩაუვა იერობყამს საფლავში, რადგან იერობყამის მთელი სახლიდან მხოლოდ მასში აღმოჩნდა სიკეთე უფლის, ისრაელის ღმერთის, წინაშე. +

14უფალი დაადგენს ისრაელზე თავის მეფეს, რომელიც მოსპობს იერობყამის სახლს იმ დღეს, და რატომ ახლავე არა? +

15და დალახვრავს უფალი ისრაელს და დაემსგავსება იგი წყალზე მოქანავე ლერწამს, და აღმოფხვრის ისრაელს ამ დალოცვილი მიწიდან, რომელიც მათ მამა-პაპას მისცა, და მდინარის გაღმა გადარეკავს, რადგან აშერები გაიჩინეს უფლის გასარისხებლად. +

16და გასწირავს ისრაელს იერობყამის გამო, თავადაც რომ სცოდა და ისრაელიც რომ შეიყვანა ცოდვაში.“ +

17და ადგა იერობყამის ცოლი და წავიდა. და მივიდა თირცაში; და ვიდრე ზღურბლს გადააბიჯებდა, მოკვდა ყმაწვილი. +

18და დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს ახია წინასწარმეტყველის პირით. +

იერობყამის სიკვდილი

19იერობყამის დანარჩენი საქმენი, როგორ იბრძოდა იგი და როგორ გამეფდა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

20ხანი იერობყამის მეფობისა იყო ოცდაორი წელი. და განისვენა მან თავის მამებთან და მის ნაცვლად ნადაბი გამეფდა, მისი ძე.

21ხოლო რეხაბყამი, სოლომონის ძე, იუდაში მეფობდა. ორმოცდაერთი წლისა იყო რეხაბყამი, როცა გამეფდა და ჩვიდმეტ წელს მეფობდა იერუსალიმში, იმ ქალაქში, რომელიც ისრაელის ყველა შტოდან ამოირჩია უფალმა თავისი სახელის დასამკვიდრებლად. მისი დედა იყო ნაყამა, ყამონელი ქალი. +

22ბოროტს აკეთებდა იუდა უფლის თვალში და თავიანთ მამებს გადაამეტეს ცოდვებში, რითაც გულისწყრომით ავსებდნენ უფალს. +

23მათაც გააშენეს გორაკები, სვეტები და აშერები ყველა მაღალ ბორცვზე და ხემხვივანის ქვეშ. +

24მემრუშენიც იყვნენ ქვეყანაში, სჩადიოდნენ იმ ხალხების ყოველგვარ სიბილწეს, რომელნიც აყარა უფალმა ისრაელის ძეთაგან. +

25რეხაბყამის მეფობის მეხუთე წელს დაესხა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმს. +

26და წაიღო უფლის სახლისა და სამეფო სახლის განძეულობა, ყველაფერი წაიღო, წაიღო ოქროს ფარებიც, სოლომონმა რომ გააკეთა. +

27და დაამზადა მეფე რეხაბყამმა მათ ნაცვლად სპილენძის ფარები და ჩააბარა ისინი დაცვის უფროსებს, რომელნიც სამეფო სახლის შესასვლელს დარაჯობდნენ. +

28როცა მეფე უფლის სახლში შედიოდა, მცველებს მიჰქონდათ ისინი, და მერე ისევ აბრუნებდნენ მცველთა ოთახში.

29რეხაბყამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

30გამუდმებული ომი იყო რეხაბყამსა და იერობყამს შორის. +

31განისვენა რეხაბყამმა თავის მამებთან, და დაიმარხა თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში. დედამისი იყო ნაყამა, ყამონელი ქალი. მის ნაცვლად აბიამი, მისი ძე, გამეფდა. +

15

აბიამის გამეფება

15^1იერობყამ ნაბატის ძის მეფობის მეთვრამეტე წელს აბიამი გამეფდა იუდაზე. +

2სამ წელიწადს მეფობდა იგი იერუსალიმში. დედამისი იყო მაყაქა, აბიშალომის ასული. +

3და დადიოდა ყველა იმ ცოდვებით, რასაც მის წინ მამამისი სჩადიოდა, და არ იყო სრულად მინდობილი მისი გული უფლისადმი, როგორც მამამისის, დავითის, გული. + +

4უფალმა, მისმა ღმერთმა, დავითის გამო მისცა მას ლამპარი იერუსალიმში, რომ დაუსვა ძე მემკვიდრედ და შეუნარჩუნა იერუსალიმი. +

5რადგანაც სწორს აკეთებდა დავითი უფლის თვალში და არასოდეს უღალატია უფლის მცნებისათვის, გარდა ხეთელი ურიას შემთხვევისა. +

6გამუდმებული ომი იყო რეხაბყამსა და იერობყამს შორის. +

7აბიამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერელი. ომი იყო ამტყდარი აბიამსა და იერობყამს შორის. +

აბიამის სიკვდილი და ასას გამეფება

8და განისვენა აბიამმა თავის მამებთან და დამარხეს იგი დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად ასა, მისი ძე, გამეფდა. +

9ისრაელის მეფის, იერობყამის მეფობის მეოცე წელს გამეფდა ასა იუდაზე.

10და ორმოცდაერთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. დედამისი იყო მაყაქა, აბიშალომის ასული. +

11სწორს აკეთებდა უფლის თვალში ასა დავითის, მამამისის, მსგავსად.

12გაყარა მემრუშენი ქვეყნიდან, და ერთიანად მოიშორა კერპები, რომლებიც მის მამებს ჰქონდა გაკეთებული. +

13თავისი დედაც კი, მაყაქა, დედოფლობას მოაშორა, რადგან კერპი ჰქონდათ დადგმული აშერასთვის. აჩეხა ასამ მისი კერპი და კიდრონის ხევში დასწვა. +

14გორაკები კი არ მოუშორებია, თუმცა სრულად იყო ასას გული მინდობილი უფლისადმი მთელი მისი სიცოცხლე. +

15და შეიტანა უფლის სახლში თავისი შეწირული და მამამისის შეწირული ნივთები – ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი.

ბრძოლა ბაყაშასთან

16გამუდმებული ომი იყო ასასა და ბაყაშას, ისრაელის მეფეს, შორის. +

17და გავიდა ბაყაშა, ისრაელის მეფე, იუდას წინააღმდეგ და იწყო რამას შენება, რათა არავინ გამოეშვა ასასგან, იუდას მეფისგან, და არავინ შეეშვა მასთან. +

18და აიღო ასამ მთელი ოქრო-ვერცხლი, რაც კი სამეფო სახლის საგანძურებში იყო დარჩენილი, და მისცა ხელში თავის მსახურთ. მიაგზავნა ისინი მეფე ასამ ბენ-ჰადადთან, ტაბრიმონის ძესთან, ხეზიონის ძისა, არამის მეფესთან, დამასკოში რომ იჯდა, და შეუთვალა: +

19„იყოს კავშირი ჩვენს შორის, როგორც ჩვენს მამებს შორის იყო. აჰა, გიგზავნი ძღვნად ოქრო-ვერცხლს; გაწყვიტე კავშირი ბაყაშასთან, ისრაელის მეფესთან, და ჩამომეხსნება.“

20და დაუჯერა ბენ-ჰადადმა მეფე ასას და გაგზავნა თავისი მხედართმთავრები ისრაელის ქალაქთა წინააღმდეგ. და დალაშქრეს ყიონი, დანი, აბელ-თებ-მაყაქა, მთელი ქინეროთი და ნაფთალის მთელი მხარე. +

21ეს რომ შეიტყო ბაყაშამ, შეწყვიტა რამას შენება და თირცაში დარჩა. +

22და მოუხმო მეფე ასამ უკლებლივ მთელს იუდას და გაზიდეს რამას ქვები და ხე-ტყე, რასაც სამშენებლოდ იყენებდა ბაყაშა. და ააშენა ამით მეფე ასამ ბენიამინის გებაყი და მიცფა. +

იოშაფატის გამეფება

23ასას დანარჩენი საქმენი და ყველა მისი გმირობა, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ქალაქები რომ ააშენა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი, გარდა იმისა, რომ სიბერეში ფეხები ასტკივდა. +

24განისვენა ასამ თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის, მამამისის, სახლში. მის ნაცვლად იოშაფატი, მისი ძე, გამეფდა. +

25ისრაელზე იერობყამის ძე ნადაბი გამეფდა ასას, იუდას მეფის, მეორე წელს, და ორი წელი მეფობდა ისრაელზე.

26ცუდს აკეთებდა იგი უფლის თვალში, და მიჰყვებოდა მამის გზას და მის ცოდვებს, და ისრაელსაც აცდუნებდა. +

27აუჯანყდა მას ბაყაშა, ახიას ძე, ისაქარელი, და მოკლა იგი ბაყაშამ ფილისტიმის გიბეთონში, როცა ნადაბი და მთელი ისრაელი გიბეთონს ედგნენ ალყად. +

28მოკლა იგი ბაყაშამ ასას, იუდას მეფის, მესამე წელს და მის ნაცვლად გამეფდა. +

29გამეფდა თუ არა, მუსრი გაავლო იერობყამის მთელს სახლს. ცოცხალი არავინ დაუტოვა იერობყამს, ვიდრე მთლიანად არ გაანადგურა, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც თავისი მსახურის, შილოელი ახიას პირით ბრძანა. +

30იერობყამის ცოდვების გამო, თვითონ რომ შესცოდა და ისრაელიც რომ აცდუნა, როცა გულისწყრომით აავსო უფალი, ისრაელის ღმერთი.

31ნადაბის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, ისრაელის მეფეთა მატიანეში არის ჩაწერილი. +

32გამუდმებული ომი იყო ასასა და ისრაელის მეფის ბაყაშას შორის. +

33იუდას მეფის, ასას მესამე წელს გამეფდა ბაყაშა, ახიას ძე, ისრაელზე თირცაში და ოცდაოთხი წელი [იმეფა].

34ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, მიჰყვებოდა იერობყამის გზას და მის ცოდვებს, და ისრაელსაც აცდუნებდა. +

16

წინასწარმეტყველება ბაყაშაზე და მისი სიკვდილი

16^1იყო უფლის სიტყვა იეჰუ, ხანანის ძის, მიმართ ბაყაშას წინააღმდეგ: +

2„მიწის მტვერიდან აგამაღლე და ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლად დაგადგინე, მაგრამ რაკი იერობყამის გზას მიჰყვები, აცდუნებ ჩემს ერს, ისრაელს, და მაჯავრებ მათი ცოდვებით,

3აჰა, მოვსპობ ბაყაშას კვალს და მისი სახლის კვალს, და იმასვე დავმართებ შენს სახლს, რაც იერობყამ ნაბატის ძის სახლს დავმართე. +

4ვინც ქალაქში მოუკვდება ბაყაშას, ძაღლები შეჭამენ იმას. ვინც ველად მოუკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან.“ +

5ბაყაშას დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა, და გმირობანი, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

6განისვენა ბაყაშამ თავის მამებთან და დაიმარხა თირცაში. მის ნაცვლად ელა, მისი ძე, გამეფდა.

7წინასწარმეტყველ იეჰუ ხანანის ძის პირით გამოცხადდა უფლის სიტყვა ბაყაშას გამო და მისი სახლის გამო, და ყოველი ბოროტების გამო, რასაც უფლის თვალში აკეთებდა იგი, რომ აჯავრებდა თავის ხელის ნამოქმედარით უფალს, რომ ბაძავდა იერობყამის სახლს, და იმის გამოც, რომ მოსპო იგი. +

8იუდას მეფის, ასას ოცდამეექვსე წელს გამეფდა ელა, ბაყაშას ძე, ისრაელზე თირცაში და იმეფა ორი წელი. +

9აუჯანყდა მისი მსახური ზიმრი, ეტლიონის ერთი ნახევრის მეთაური. ღვინით იყო მთვრალი ელა თირცას სასახლის მოურავის არცას სახლში,

10და როცა შემოვიდა ზიმრი, ჩასცა მახვილი და მოკლა იგი იუდას მეფის, ასას, ოცდამეშვიდე წელს, და მის ნაცვლად გამეფდა. +

ზიმრის მეფობა

11როგორც კი გამეფდა და დაჯდა მის ტახტზე, მუსრი გაავლო ბაყაშას მთელ სახლს, არავინ დაუტოვა კედელთან მიმშარდავი, არც მისი ნათესავი და არც მისი მეგობარი.

12და მოსპო ზიმრიმ ბაყაშას მთელი სახლი, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ბაყაშაზე იეჰუ წინასწარმეტყველის პირით,

13ყველა იმ ცოდვის გამო, რაც ბაყაშამ და ელამ ჩაიდინეს, და იმის გამოც, რომ აცთუნებდნენ ისრაელს და თავიანთი კერპებით აჯავრებდნენ უფალს, ისრაელის ღმერთს. +

14ელას დანარჩენი საქმენი და ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

15იუდას მეფის, ასას, ოცდამეშვიდე წელს გამეფდა ზიმრი და იმეფა შვიდ დღეს თირცაში. ამ დროს იყო, რომ შემოადგა ხალხი ფილისტიმელთა გიბეთონს. +

16და როცა შეიტყო მოალყე ხალხმა, რომ აჯანყდა ზიმრი და მოკლა მეფე. მთელმა ისრაელმა იმავე დღეს ბანაკში გაამეფეს ისრაელზე ყამრი, ისრაელის მხედართმთავარი. +

17და დაიძრა ყამრი და მთელი ისრაელი მასთან ერთად გიბეთონიდან და ალყა შემოარტყეს თირცას. +

18როცა დაინახა ზიმრიმ, რომ აღებული იყო ქალაქი, შევიდა სამეფო სახლის პალატში და თავზე გადაიბუგა სამეფო სახლი, და ასე მოკვდა იგი, +

19იმ ცოდვების გამო, რასაც სჩადიოდა, ბოროტს რომ აკეთებდა უფლის თვალში, რომ მიჰყვებოდა იერობყამის გზას და მის ცოდვებს, იერობყამი რომ სჩადიოდა ისრაელის საცთუნებლად. +

20ზიმრის დანარჩენი საქმენი და შეთქმულება, რომელიც მან მოაწყო, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

ყომრის გამეფება

21მაშინ გაიყო ისრაელის ერი ორ ნაწილად: ხალხის ერთი ნაწილი თიბნი გინათის ძის მხარეზე იყო, რომ გაემეფებინათ იგი, მეორე ნაწილი ყომრის უჭერდა მხარს.

22და სძლია ყომრის მომხრე ხალხმა თიბნი გინათის ძის მომხრე ხალხს. მოკვდა თიბნი და გამეფდა ყომრი.

23იუდას მეფე ასას ოცდამეთერთმეტე წელს გამეფდა ყომრი ისრაელზე და თორმეტი წელი [იმეფა]. ექვს წელს თირცაში მეფობდა იგი.

24და ყომრიმ იყიდა სემერონის მთა შემერისგან ორ ქანქარ ვერცხლად და გააშენა ეს მთა, და მთის პატრონის, შემერის, სახელზე, თავის გაშენებულ ქალაქს სამარია უწოდა.

25ბოროტს აკეთებდა ყომრი უფლის თვალში და გადაამეტა ბოროტებაში ყველას, ვინც მის წინ იყო.

26და მიჰყვებოდა იერობყამ ნაბატის ძის გზას და მის ცოდვებს, რომლითაც აცთუნა იერობყამმა ისრაელი და თავისი კერპებით გააჯავრა უფალი, ისრაელის ღმერთი. +

27ყომრის დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა, და გმირობანი, რაც ჩაიდინა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

28და განისვენა ყომრიმ თავის მამებთან. და დაიმარხა სამარიაში. მის ნაცვლად ახაბი, მისი ძე, გამეფდა.

ახაბის გამეფება

29ახაბ ყომრის ძე გამეფდა ისრაელზე ასას, იუდას მეფის, ოცდამეთვრამეტე წელს. იმეფა ახაბ ყომრის ძემ ისრაელზე სამარიაში ოცდაორი წელი.

30ბოროტს აკეთებდა ახაბ ყომრის ძე უფლის თვალში, ყველაზე უარესად, ვინც მის წინ იყო. +

31და არ იკმარა იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვილ გზაზე სიარული და მოიყვანა ცოლად იზებელი, ციდონელთა მეფის ეთბაყალის ასული, და დაიწყო ბაყალის სამსახური და მისი თაყვანისცემა. +

32და აღუმართა სამსხვერპლო ბაყალს ბაყალის სახლში, რომელიც სამარიაში ააშენა.

33და გააკეთა ახაბმა აშერა და თავის წინამორბედ ისრაელის მეფეებზე უფრო მეტად აჯავრებდა ახაბი უფალს, ისრაელის ღმერთს. +

34მის დროს ააშენა ხიელ ბეთელელმა იერიხო. თავის პირმშოზე, აბირამზე, დაუდო საფუძველი და სეგუბზე, უმცროს ვაჟზე, დაადგინა მისი კარიბჭე, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მას იესო ნავეს ძის ხელით. +

17

ელია წინასწარმეტყველი

17^1და უთხრა ელია თიშბელმა, გილყადის მცხოვრებმა, ახაბს: „ვფიცავ უფალს, ისრაელის ღმერთს, რომლის წინაშეც ვდგავარ, რომ არ იქნება ამ წლებში არც ცვარი და არც წვიმა, თუ არა ჩემი სიტყვით.“ +

2და გამოეცხადა უფლის სიტყვა:

3„წადი აქედან და აღმოსავლეთისკენ იარე, და ჩაიმალე ქერითის ხევში, იორდანეს გასწვრივ.

4ამ ხევიდან სვი წყალი, ყორნებს კი ვუბრძანე, რომ გკვებონ იქ.“ +

5და წავიდა და უფლის სიტყვისამებრ გააკეთა; წავიდა და ჩაჯდა ქერითის ხევში, იორდანეს გასწვრივ.

6და მოჰქონდათ მისთვის ყორნებს დილაობით პური და ხორცი, და საღამოობითაც პური და ხორცი. წყალს კი ხევიდან სვამდა.

7გამოხდა ხანი და დაშრა ხევი, რადგან წვიმა არ მოდიოდა ქვეყნად.

8და იყო უფლის სიტყვა მის მიმართ:

9„ადექი და წადი ციდონის ცარფათში და იქ იცხოვრე. ნაბრძანები მაქვს იქ ერთი ქვრივი ქალისთვის, რომ საჭმელი გაჭამოს.“ +

10და ადგა და წავიდა ცარფათში. ქალაქის კარიბჭეს რომ მიადგა, ხედავს, ქვრივი ქალი აგროვებს შეშას. დაუძახა და უთხრა: „ცოტა წყალი მომიტანე ჭურჭლით, რომ დავლიო.“ +

11და წავიდა ქალი მოსატანად, მან კი კვლავ დაუძახა და უთხრა: „პურის ნაჭერიც წამომიღე შენი ხელით.“

12და თქვა ქალმა: „უფალს, შენს ღმერთს, გეფიცები, ერთი ხმიადიც თუ გამაჩნდეს. ერთი მუჭა ფქვილი მაქვს ქოთანში და ცოტაოდენი ზეთი დოქში. აგერ ორ გუდურა შეშას შევაგროვებ, წავალ და გამოვაცხობ ჩემთვის და ჩემი შვილისთვის. შევჭამთ ამას და მერე დავიხოცებით კიდეც.“ +

13და უთხრა ელიამ: „ნუ გეშინია. წადი და, როგორც თქვი, ისე მოიქეცი. ოღონდ ჯერ მე გამომიცხვე პატარა ხმიადი და მომიტანე. შენთვის და შენი შვილისთვის მერე გამოაცხობ,

14რადგან ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘ქოთანში ფქვილი არ გამოილევა და დოქში ზეთი არ დაიკლებს, ვიდრე უფალი წვიმას არ მოიყვანს ამ ქვეყანაში.’“

15და წავიდა და ისე გააკეთა, როგორც ელიამ უთხრა. და ჭამდა თვითონ, მისი სახლიც, და ელიაც რამდენიმე ხანს.

16ფქვილი ქოთანში არ ილეოდა და ზეთი დოქში არ იკლებდა, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ელიას ხელით.

ქვრივის ვაჟიშვილის გაცოცხლება

17ამ ამბების შემდეგ ავად გახდა ამ ქალის – დიასახლისის – ვაჟი. ძალზე მძიმე იყო მისი სენი, ისე რომ სიცოცხლის ნიშანწყალი აღარ ეტყობოდა.

18და უთხრა ქალმა ელიას: „რა გინდა ჩემგან, ღვთისკაცო? ჩემი ცოდვების მოსაკითხად მოხვედი ჩემთან, და ბავშვს მიკლავ?“

19და უთხრა ელიამ: „მომეცი შენი შვილი.“ და უბიდან გამოართვა დედას ბავშვი და ზემოთვალში აიყვანა, სადაც თვითონ ცხოვრობდა, და თავის საწოლზე დააწვინა. +

20და შეჰღაღადა უფალს და უთხრა: „უფალო, ღმერთო ჩემო! ნუთუ ამ ქვრივ ქალსაც, რომელთანაც მდგმურადა ვარ, უზამ ბოროტს და შვილს მოუკლავ?“ +

21და სამგზის გადაემხო ბავშვს და შეჰღაღადა უფალს: „უფალო, ღმერთო ჩემო! ჩააბრუნე ამ ბავშვის სამშვინველი მასში.“ +

22და ისმინა უფალმა ელიას ღაღადი და დააბრუნა ბავშვის სამშვინველი მასში. და გაცოცხლდა იგი.

23და აიყვანა ელიამ ბავშვი და ჩამოიყვანა ზემო თვალიდან სახლში და მისცა დედას. და თქვა ელიამ: „დახედე, ცოცხალია შენი შვილი.“ +

24და უთხრა ქალმა ელიას: „ახლა კი მივხვდი, რომ ღვთისკაცი ხარ და შენს ბაგეებში უფლის სიტყვა მტკიცეა.“

18
ელია მიდის ახაბთან

18^1გამოხდა მრავალი ხანი და მესამე წელს იყო უფლის სიტყვა ელიას მიმართ: „წადი, ეჩვენე ახაბს და მეც ვაწვიმებ მიწის პირზე.“ +

2და წავიდა ელია, რომ სჩვენებოდა ახაბს. დიდი შიმშილობა იყო სამარიაში.

3და დაუძახა ახაბმა ყობადიაჰუს, სასახლის მოურავს. ძალზე ღვთისმოშიში იყო ყობადიაჰუ.

4როცა იზებელი სპობდა უფლის წინასწარმეტყველთ, წაიყვანა ყობადიაჰუმ ასი წინასწარმეტყველი და ორმოცდაათ-ორმოცდაათ კაცს მალავდა მღვიმეებში და პურითა და წყლით არჩენდა მათ. +

5და უთხრა ახაბმა ყობადიაჰუს: „წადი და მოიარე ქვეყნის წყაროები და ხევები. იქნებ აღმოჩნდეს სადმე ბალახი, რომ როგორმე გამოვკვებო ცხენები და ჯორები, და არ გაგვიქრეს პირუტყვი.“

6და დაინაწილეს ქვეყანა ერთმანეთში, ვინ სად უნდა წასულიყო. ახაბი ერთი გზით წავიდა მარტო, ყობადიაჰუ მეორე გზით წავიდა მარტო.

7გზად იყო ყობადიაჰუ, რომ აჰა, ელია შემოეყარა, იცნო და დაეცა მის წინაშე და უთხრა: „ნუთუ შენ ელია ხარ, ჩემო ბატონო?“

8უთხრა: „მე ვარ. წადი და უთხარი შენს ბატონს, აქ არის-თქო ელია.“

9და თქვა ყობადიაჰუმ: „რა დავაშავე ასეთი, რომ ახაბს უგდებ ხელში მოსაკლავად შენს მსახურს?

10უფალს, შენს ღმერთს, გეფიცები, რომ არ დარჩენილა ხალხი ან სამეფო, სადაც შენს საძებრად არ გაეგზავნოს კაცი ჩემს ბატონს. ეუბნებოდნენ, არ არისო, და ისიც დააფიცებდა სამეფოსა და ხალხს, რომ ვერ გიპოვნეს. +

11ახლა კი მეუბნები, წადი და უთხარი შენს ბატონს, აქ არისო ელია.

12გაგშორდები და არც კი მეცოდინება, სად გაგიტაცებს უფლის სული. მივალ ჩემს ბატონთან შესატყობინებლად, ვერ გიპოვნის და მომკლავს შენს მსახურს. ყმაწვილკაცობიდანვე ღვთის მოშიშია შენი მსახური. +

13განა არ უთქვამს მისთვის, რაც გავაკეთე, როცა იზებელი უფლის წინასწარმეტყველთ ხოცავდა, რომ ვმალავდი ას წინასწარმეტყველს, ორმოცდაათ-ორმოცდაათ კაცს მღვიმეებში და პურითა და წყლით ვარჩენდი?

14ახლა მეუბნები: წადი და უთხარი შენს ბატონს, აქ არისო ელია. ხომ მომკლა.“

15და თქვა ელიამ: „ცაბაოთ უფალს ვფიცავ, რომლის წინაშეც ვდგავარ, რომ დღესვე ვეჩვენები მას.“ +

16და წავიდა ყობადიაჰუ ახაბის შესახვედრად და შეატყობინა. და წამოვიდა ახაბი ელიას შესახვედრად.

ელია ამხელს ახაბის ცოდვებს

17როცა დაინახა ახაბმა ელია, უთხრა ახაბმა: „ეს შენა ხარ, ისრაელის მაშფოთებელი?“ +

18და თქვა ელიამ: „მე არ ვაშფოთებ ისრაელს, არამედ შენ და მამაშენის სახლი იმით, რომ დაივიწყეთ უფლის მცნებანი და ბაყალებს გაჰყევით.

19ახლა დაგზავნე ხალხი და შემიკრიბე ქარმელის მთაზე მთელი ისრაელი და ბაყალის წინასწარმეტყველნი ოთხასორმოცდაათი კაცი და აშერას წინასწარმეტყველნი ოთხასი კაცი, იზებელის სუფრას რომ უსხედან.“ +

20და დაგზავნა ახაბმა ხალხი მთელს ისრაელში და შეკრიბა წინასწარმეტყველნი ქარმელის მთაზე. +

21და მივიდა ხალხთან ელია და უთხრა: „როდემდის უნდა კოჭლობდეთ ორივე ფეხით? თუ უფალია ღმერთი, გაჰყევით მას, ხოლო თუ ბაყალია, მას გაჰყევით“. სიტყვა არ დაუძრავს ხალხს. +

22და უთხრა ელიამ ხალხს: „მე ერთი დავრჩი უფლის წინასწარმეტყველი, ბაყალის წინასწარმეტყველნი კი ოთხასორმოცდაათი კაცია. +

23მოგვცენ ორი მოზვერი და ერთი მაგათ ამოირჩიონ. შუა გაკვეთონ და შეშაზე შემოდონ, ოღონდ ცეცხლს ნუ შეუნთებენ. მეც გავამზადებ მეორე მოზვერს, შეშაზე შემოვდებ და ცეცხლს არ შევუნთებ.

24ახსენეთ თქვენი ღმერთის სახელი და მეც ვახსენებ უფლის სახელს, და ღმერთი, რომელიც ცეცხლით გაგვცემს პასუხს, ღმერთი იქნება“. და მიუგო მთელმა ხალხმა და თქვეს: „კეთილი.“

უფალი ბაყალის წინააღმდეგ

25და უთხრა ელიამ ბაყალის წინასწარმეტყველთ: „ამოირჩიეთ რომელიმე მოზვერი, პირველად თქვენ გაამზადეთ, რადგან ბევრნი ხართ. ახსენეთ თქვენი ღმერთის სახელი, ოღონდ ცეცხლი არ შეუნთოთ,“

26და გამოიყვანეს მოზვერი, რომელიც მისცა მათ, და გაამზადეს. დილიდან შუადღემდე მოუწოდებდნენ ბაყალის სახელს და უხმობდნენ: „ხმა გაგვეც, ბაყალ!“ მაგრამ არც ხმა იყო და არც პასუხი. და ხტოდნენ სამსხვერპლოს წინ, რომელიც გააკეთეს.

27შუადღისას დაუწყო მათ დაცინვა ელიამ: „მაგრად დაუყვირეთ, რადგან ღმერთია იგი! ფიქრშია ალბათ, ან, ვაითუ, რამე უჭირს, ან გზაში იყოს. იქნებ სძინავს, და გაიღვიძებს.“ +

28დიდ ხმაზე გაჰყვიროდნენ და თავიანთი ჩვეულებისამებრ თავს ისერავდნენ მახვილებითა და შუბებით, ისე, რომ სისხლი ჩამოსდიოდათ ტანზე. +

29შუადღე გადავიდა, ისინი კი ისევ ქადაგად იყვნენ დავარდნილი ძღვენის შეწირვის ჟამამდე. მაგრამ არც ხმა ისმოდა, არც პასუხი, არც ჩქამი. +

30და უთხრა ელიამ მთელ ხალხს: „ახლოს მოდით.“ და მივიდა მასთან მთელი ხალხი და დაიწყო უფლის დანგრეული სამსხვერპლოს შეკეთება.

31და აიღო ელიამ თორმეტი ლოდი, რამდენი შტოც იყო იაკობის ძეთაგან, რომლის მიმართ იყო უფლის სიტყვა: ისრაელი იქნებაო შენი სახელი. +

32და ააშენა ლოდებისგან სამსხვერპლო უფლის სახელზე. სამსხვერპლოს გარს შემოავლო ორი სეა მარცვლის ტევადობის თხრილი. +

33და დააწყო შეშა, შუა გაკვეთა მოზვერი და შეშაზე დადო.

34და თქვა: „აავსეთ წყლით ოთხი ჩაფი და გადაასხით აღსავლენ მსხვერპლსა და შეშას.“ და თქვა: „გაიმეორეთ.“ და გაიმეორეს. და თქვა: „მესამედ გადაასხით.“ მათაც გადაასხეს მესამედ.

35და ჩამოედინა წყალი ირგვლივ სამსხვერპლოს და წყლით აივსო თხრილი.

36მსხვერპლშეწირვის დრომ რომ მოაწია, ახლოს მოდგა ელია წინასწარმეტყველი და თქვა: „უფალო, ღმერთო აბრაამისა, ისაკისა და ისრაელისა! გაცხადდეს დღევანდელ დღეს, რომ შენა ხარ ერთი ღმერთი ისრაელში, მე კი შენი მსახური ვარ და შენი სიტყვისამებრ გავაკეთე ეს ყველაფერი. +

37ხმა გამეცი, უფალო, ხმა გამეცი, რათა გაიგოს ამ ხალხმა, რომ შენ ღმერთი ხარ, უფალო, და შეგიძლია უკუმოაქციო მათი გულები.“

38და ჩამოვარდა უფლის ცეცხლი და შთანთქა აღსავლენი მსხვერპლი, შეშა, ქვები და მტვერი. ამოლოკა წყალიც, თხრილში რომ ესხა. +

39და დაინახა მთელმა ხალხმა, და პირქვე დაემხო და შეჰყვირა: „ღმერთია უფალი! ღმერთია უფალი!“ +

40და უთხრა მათ ელიამ: „შეიპყარით ბაყალის წინასწარეტყველნი! არავინ გაგექცეთ!“ და შეიპყრეს, და ჩაიყვანა ისინი ელიამ კიშონის ხევში და იქ დახოცა. +

41და უთხრა ელიამ ახაბს: „წადი, ჭამე და სვი, რადგან წვიმის ხმაური ისმის უკვე.“

ელია ქარმელის მთაზე

42და წავიდა ახაბი, რომ ეჭამა და ესვა. ხოლო ელია ქარმელის მთაზე ავიდა, მიწაზე გაწვა და პირისახე მუხლებში ჩამალა. +

43და უთხრა მსახურს: „წადი, ზღვისკენ გაიხედე.“ და წავიდა და გაიხედა. და თქვა: „არაფერი ჩანს.“ და უთხრა ელიამ: „შვიდგზის გააკეთე ასე.“

44მეშვიდე ჯერზე თქვა: „აჰა, მცირე ღრუბელი, მუჭისოდენა, ამოდის ზღვიდან“. და თქვა ელიამ: „წადი, უთხარი ახაბს: ‘შეკაზმე და გაბრუნდი, წვიმამ არ მოგისწროს.’“

45ამასობაში ცა მოიქუფრა ღრუბლისა და ქარისაგან და წამოვიდა ხშირი წვიმა. და შეჯდა ეტლზე ახაბი და იზრეყელისკენ გაემართა. +

46და ხელი უფლისა იყო ელიასთან. და შეიკრა თავისი ქამარი და ახაბის წინ რბოდა იზრეყელამდე. +

19
უფალი იცავს წინასწარმეტყველს

19^1და უამბო ახაბმა იზებელს ყველაფერი, რაც ელიამ გააკეთა, და ისიც, როგორ ამოხოცა მახვილით წინასწარმეტყველნი. +

2მოციქული გაუგზავნა იზებელმა ელიას და შეუთვალა: „ასე და ასე მიყონ ღმერთებმა და უარესიც დამმართონ, თუ ხვალ ამ დროს ისევე არ მოგექეცი, როგორც შენ მოექეცი თითოეულ მათგანს.“ +

3და ეს რომ ნახა, ადგა და წავიდა, რომ თავი გადაერჩინა. და მივიდა იუდას ბეერ-შებაყში და დატოვა იქ თავისი მსახური. +

4თავად კი უდაბნოში გავიდა ერთი დღის სავალზე, და მივიდა ერთი ბელეკონის ბუჩქთან და მის ძირას დაჯდა, სიკვდილი ინატრა და თქვა: „ახლა კი კმარა, უფალო, წაიღე ჩემი სული, რადგან ჩემს მამებზე უკეთესი არა ვარ.“ +

5და მიწვა და მიეძინა ბელეკონის ბუჩქის ძირას. და აჰა, ანგელოზი შეეხო მას და უთხრა: „ადექი, ჭამე.“

6და გაიხედა ელიამ და აჰა, ნამცხვარი და წყლით სავსე დოქი უდგას სასთუმალთან. და შეჭამა, შესვა და ისევ მიიძინა.

7მეორედ მოვიდა უფლის ანგელოზი, შეეხო მას და უთხრა: „ადექი და ჭამე, რადგან შორი გზა გაქვს.“

8და ადგა, ჭამა, სვა და ამ საჭმლით მოძლიერებულმა ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე იარა ღვთის მთამდე, ხორებამდე. +

9და შევიდა იქ ერთ მღვიმეში და დაიღამა. და აჰა, იყო უფლის სიტყვა მის მიმართ. უთხრა: „აქ რა გინდა, ელია?“ +

10და თქვა: „უფლის, ცაბაოთ ღმერთის შურმა შემიპყრო, რადგან დაივიწყეს შენი აღთქმა ისრაელიანებმა, დაანგრიეს შენი სამსხვერპლოები, მახვილით დახოცეს შენი წინასწარმეტყველნი, მე ერთი დავრჩი, მაგრამ ჩემს სულსაც დაეძებენ, რათა წამართვან იგი.“ +

11და უთხრა: „გარეთ გადი და დადექი მთაზე უფლის წინაშე.“ აჰა, ჩაიარა უფალმა. უფლის წინაშე ამოვარდა დიდი და ძლიერი ქარი, მთათა დამაქცეველი და კლდეთა შემმუსვრელი, მაგრამ ქარში არ იყო უფალი. ქარის მერე – მიწისძვრა, არც მიწისძვრაში იყო უფალი. +

12მიწისძვრის მერე – ცეცხლი, არც ცეცხლში იყო უფალი. ცეცხლის მერე – ოდნავი ჩქამი.

13რომ გაიგონა ეს ელიამ, მოსასხამი აიფარა სახეზე, გარეთ გავიდა და მღვიმის შესასვლელთან დადგა, და აჰა, მოესმა ხმა, რომელიც ეუბნება: „აქ რა გინდა, ელია?“ +

14და თქვა: „უფლის, ცაბაოთ ღმერთის, შურმა შემიპყრო, რადგან დაივიწყეს შენი აღთქმა ისრაელიანებმა, და დაანგრიეს შენი სამსხვერპლოები, მახვილით დახოცეს შენი წინასწარმეტყველნი. მე ერთი დავრჩი, მაგრამ ჩემს სულსაც დაეძებენ, რათა წამართვან იგი.“ +

15და უთხრა უფალმა: „წადი, გაბრუნდი უდაბნოს გზით და დამასკოში მიდი. როცა მიხვალ, სცხე ხაზაელს არამზე სამეფოდ.

16და იეჰუს, ნიმშის ძეს, სცხე ისრაელზე სამეფოდ. ელისე შაფატის ძეს კი, აბელ-მეხოლადან რომ არის, სცხე, რათა წინასწარმეტყველებდეს შენს ნაცვლად. +

17და ვინც ხაზაელის მახვილს გადაურჩება, იეჰუ მოკლავს მას; ვინც იეჰუს მახვილს გადაურჩება, ელისე მოკლავს. +

18დავიტოვებ ისრაელში შვიდი ათას კაცს: ყველა მუხლს, რომელიც არ მოდრეკილა ბაყალის წინაშე და ყველა ბაგეს, რომელსაც არ უკოცნია მისთვის.“ +

ელისეს მოწოდება

19და წავიდა იქიდან და მოძებნა ელისე, შაფატის ძე. თორმეტი უღელი ხნავდა მიწას. თორმეტი უღელი ეყენა წინ. თავად მეთორმეტეს უდგა. ჩაუარა ელიამ და გადაუგდო თავისი მოსასხამი. +

20და მიატოვა ელისემ ხარები, გაეკიდა ელიას და უთხრა: „გამიშვი, ვეამბორო ჩემს დედ-მამას და მერე წამოგყვები“, უთხრა: „წადი და მობრუნდი, რადგან რა გამიკეთებია შენთვის?“

21და გაბრუნდა უკან, მოიყვანა და დაკლა ერთი უღელი ხარი, ხარის უღლით მოხარშა ხორცი და ხალხს გაუნაწილა, და ხალხმაც შეჭამა. და ადგა და გაჰყვა ელიას, და ემსახურებოდა. +

20

ახაბი ომს უცხადებს არამს

20^1ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, შეკრიბა მთელი თავისი ჯარი, თან იახლა ოცდათორმეტი მეფე, და ცხენებითა და ეტლებით დაიძრა, შემოადგა სამარიას და ბრძოლა გაუმართა.

2და გაუგზავნა მოციქულები ახაბს, ისრაელის მეფეს, ქალაქში,

3და შეუთვალა: „ასე ამბობს ბენ-ჰადადი: ‘ჩემია შენი ვერცხლი და შენი ოქრო, ჩემია შენი ცოლები და შენი საუკეთესო ვაჟები.’“

4და მიუგო ისრაელის მეფემ და უთხრა: „შენი სიტყვისამებრ იყოს, მეფე-ბატონო! მეც შენი ვარ და ჩემი საბადებელიც შენია.“

5კვლავ მოვიდნენ მოციქულები და თქვეს: „ასე ამბობს ბენ-ჰადადი: ‘რაკი შემოგითვალე, მომეცი შენი ოქრო-ვერცხლი, შენი ცოლები და შენი ვაჟები.

6ხვალ ამ დროს გამოგიგზავნი ჩემს მსახურთ, რომ გაჩხრიკონ შენი სახლი და შენს მსახურთა სახლები, და ხელი დაადონ ყველაფერს, რაც ძვირფასია შენს თვალში, და წამოიღონ.’“

7და უხმო ისრაელის მეფემ ქვეყნის მთელს უხუცესობას და უთხრა: „კარგად შეიგნეთ, რომ ცუდს გვიპირებს ეს კაცი, რადგან ჩემი ცოლების, ჩემი ვაჟიშვილების და ჩემი ოქრო-ვერცხლის წასართმევად გამოგზავნა ხალხი, მე კი უარი არ მითქვამს მისთვის.“

8და უთხრეს მთელმა უხუცესობამ და მთელმა ერმა: „ყურს ნუ დაუგდებ და ნურც დათანხმდები.“

9და უთხრა მან ბენ-ჰადადის მოციქულებს: „ასე უთხარით ჩემს მეფე-ბატონს: რაც პირველად შემოუთვალე შენს მსახურს, იმას გავაკეთებ. მაგრამ ამ საქმის გაკეთება არ შემიძლია.“ და წავიდნენ მოციქულები და მიუტანეს პასუხი.

10და შეუთვალა ბენ-ჰადადმა: „ასე და ასე მიყონ ღმერთებმა და მეტიც დამმართონ, თუ სამარიის მტვრის თითო პეშვი შეხვდეს ყველას, ვინც უკან მიდგას.“ +

11და მიუგო ისრაელის მეფემ და თქვა: „ნუ იტრაბახებს სარტყლის შემომრტყმელი სარტყლის შემხსნელივით.“ +

12და გაიგონა ეს შემოთვლილი სიტყვა ბენ-ჰადადმა, რომელიც მეფეებთან ერთად ჩარდახის ქვეშ სვამდა, და უთხრა თავის მსახურთ: „შემოეწყვეთ!“ ისინიც შემოეწყვნენ ქალაქს.

13და აჰა, მიუახლოვდა ერთი წინასწარმეტყველი ახაბს, ისრაელის მეფეს და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ხომ ხედავ ამ უამრავ ხალხს? ხელში ჩაგაგდებინებ დღეს ყველას, რათა იცოდე, რომ მე უფალი ვარ.’“ +

14და თქვა ახაბმა: „ვისი წყალობით?“ და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘მხარეთა მთავრების მსახურთა წყალობით.’“ და თქვა: „ვინ წამოიწყებს ბრძოლას?“ და თქვა: „შენ“.

ახაბის გამარჯვება არამზე

15და დათვალა მხარეთა მთავრების მსახურნი და აღმოჩნდა ორასოცდათორმეტი კაცი, მათ მერე დათვალა მთელი ხალხი, ყველა ისრაელიანი – შვიდი ათასი კაცი.

16შუადღისას გავიდნენ, როცა ბენ-ჰადადი სვამდა და თვრებოდა ჩარდახქვეშ თავის თანამდგომ ოცდათორმეტ მეფესთან ერთად.

17პირველად მხარეთა მთავრების მსახურნი გავიდნენ. გაგზავნა ბენ-ჰადადმა და ამბავი მოუტანეს: ხალხი გამოდისო სამარიიდან.

18და თქვა: „თუ სამშვიდობოდ არიან გამოსულნი, ცოცხლად შეიპყარით. თუ საბრძოლველად არიან გამოსულნი, ასევე შეიპყარით ცოცხლად.“

19ესენი გამოვიდნენ ქალაქიდან, მხარეთა მთავრების მსახურნი და ლაშქარი, მათ რომ მიჰყვებოდა უკან.

20ყველამ თავ-თავისი მეტოქე დასცა ძირს. უკუიქცნენ არამელები და დაედევნა მათ ისრაელი. და გაიქცა ცხენით ბენ-ჰადადი, არამის მეფე, მხედრებთან ერთად.

21და გამოვიდა ისრაელის მეფე და დასცხო ცხენებსა და ეტლებს. და დიდი გამარჯვება მოიპოვა არამზე.

22და მიუახლოვდა წინასწარმეტყველი ისრაელის მეფეს და უთხრა: „წადი, გამაგრდი და იფიქრე, რა უნდა გააკეთო, რადგან წელიწადი შემობრუნდება და დაგესხმის თავს არამის მეფე.“

23და უთხრეს მისმა მსახურებმა არამის მეფეს: „მთათა ღმერთია მათი ღმერთი, ამიტომაც გვძლიეს. თუ ვაკეზე შევებრძოლებით, უსათუოდ ვძლევთ.

24აბა, ასე მოიქეცი: თავ-თავის ადგილებს მოაშორე მეფეები და მათ ნაცვლად ერისმთავარნი დააყენე.

25შეჰყარე იმდენივე ჯარი, რამდენიც დაგეღუპა, იმდენივე ცხენი, რამდენიც გყავდა, და იმდენივე ეტლი, რამდენიც გქონდა. ვაკეზე შევებრძოლოთ მათ და უსათუოდ დავამარცხებთ.“ ყურად იღო მათი სიტყვა და ასე გააკეთა.

26და როცა მობრუნდა წელიწადი, დაათვალიერა თავისი ლაშქარი არამის მეფემ და გაემართა აფეკისკენ ისრაელის ძეებთან საბრძოლველად.

27და დაეწყვნენ ისრაელის ძენიც, საგზალი მიიღეს და მათ შესახვედრად დაიძრნენ. თხის ორი ჯოგივით დაიბანაკეს ისრაელის ძეთ მათ პირისპირ, ხოლო არამელებმა დაფარეს მიწა.

28და გამოჩნდა ღვთისკაცი და უთხრა ისრაელის მეფეს: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი თქვეს არამელებმა უფალზე, მთების ღმერთი არისო და ვაკეების ღმერთი არ არისო, მთელ ამ ურიცხვ ლაშქარს ხელში ჩაგაგდებინებ, რათა იცოდეთ, რომ უფალი ვარ’“. +

29ასე იყვნენ დაბანაკებულნი ერთმანეთის პირისპირ შვიდ დღეს. მეშვიდე დღეს გაიმართა ბრძოლა და გაწყვიტეს ისრაელის ძეთ არამელნი – ასი ათასი ქვეითი ერთ დღეს.

30დანარჩენები ქალაქ აფეკში გაიქცნენ, დანარჩენი ოცდაშვიდი ათასი კაცი კი კედელმა დაიტანა. ბენ-ჰადადიც გაიქცა და მივიდა ქალაქში და შიდა ოთახში დაიმალა. +

31და უთხრეს მისმა მსახურებმა: „გვსმენია, გულმოწყალენი ყოფილან ისრაელის სახლის მეფეები. წელზე ჯვალოს შემოვიკრავთ, თავზე საბლებს დავიწყობთ და გავალთ ისრაელის მეფესთან. ვინძლო ცოცხლები დაგვტოვოს“. +

32წელზე ჯვალო შემოიკრეს, თავზე საბლები დაიდეს, და მივიდნენ ისრაელის მეფესთან და უთხრეს: „შენი მსახური ბენ-ჰადადი გთხოვს, სიცოცხლე შემინარჩუნეო.“ და თქვა: „ჯერ კიდევ ცოცხალია? ჩემი ძმა არის.“

33და ინიშნეს ეს ამ კაცებმა, არ დაიბნენ და სასწრაფოდ მიუგეს: „შენი ძმა არის ბენ-ჰადადი.“ და თქვა მეფემ: „წადით და მოიყვანეთ“. და გამოვიდა მასთან ბენ-ჰადადი და ეტლზე დაისვა იგი მეფემ.

34და უთხრა: „დაგიბრუნებ იმ ქალაქებს, მამაშენს რომ წაართვა მამაჩემმა. იქონიე ქუჩები დამასკოში, როგორც მამაჩემს ჰქონდა სამარიაში. მე კი, – თქვა ახაბმა, – ხელშეკრულების დადებით გაგისტუმრებ.“ დაუდო ხელშეკრულება და გაისტუმრა. +

ახაბის ცოდვა

35და უთხრა ერთმა წინასწარმეტყველთა დასიდან მეორეს, უფლის სიტყვით: „მცემე.“ და არ ინდომა ამ კაცმა მისი ცემა.

36და უთხრა: „რაკი არ გაიგონე უფლის ხმა, აჰა, წახვალ თუ არა ჩემგან, ლომი მოგკლავს.“ წავიდა მისგან კაცი, შემოეყარა ლომი და მოკლა კაცი. +

37და მოძებნა სხვა კაცი და უთხრა: „მცემე.“ მაგრად სცემა იმ კაცმა და დააწყლულა.

38და წავიდა წინასწარმეტყველი და დახვდა მეფეს გზაზე, თვალებზე რიდე ჰქონდა აფარებული.

39და როცა გამოიარა მეფემ, შეჰბღავლა მან მეფეს და უთხრა: „შუაგულ ბრძოლაში იყო შენი მსახური, როცა ვიღაც კაცი გავიდა გვერდზე და მომიყვანა კაცი და მითხრა: ‘უყარაულე ამ კაცს. თუ დაიკარგა, შენი სული მისი სულის წილ იყოს, ანდა ერთი ქანქარი ვერცხლი გადაიხადე.’

40და გაერთო საქმით შენი მსახური და აჰა, სადღაა კაცი.“ და უთხრა მას ისრაელის მეფემ: „შენ თავად გამოგიტანია განაჩენი შენთვის.“

41და მყისვე გადაიძრო რიდე თვალთაგან და იცნო ისრაელის მეფემ, შეიცნო მასში ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველი.

42და უთხრა წინასწარმეტყველმა: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი ხელიდან გაუშვი ჩემი დარისხებული კაცი, იყოს შენი სული მისი სულის წილ, და შენი ხალხი მისი ხალხის წილ.’“ +

43და წავიდა ისრაელის მეფე შინისაკენ დამწუხრებული და შეშფოთებული და მივიდა სამარიას.

21
ახაბს სურს დაეუფლოს ნაბოთის ვენახს

21^1ამ ამბების მერე იყო: ვენახი ჰქონდა იზრეყელელ ნაბოთს იზრეყელში, ახაბის, სამარიის მეფის, სასახლის გვერდით. +

2და ელაპარაკა ახაბი ნაბოთს და უთხრა: „დამითმე შენი ვენახი, საბოსტნედ მექნება. რადგან ჩემი სახლის გვერდითაა. სანაცვლოდ მასზე უკეთეს ვენახს მოგცემ, ანდა, თუ გინდა, მის საფასურ ვერცხლს გადაგიხდი.“ +

3და უთხრა ნაბოთმა ახაბს: „უფალმა დამიფაროს, რომ ჩემი მამების სამკვიდრო მოგცე!“ +

4და წავიდა ახაბი თავის სახლში დაღვრემილი და შეწუხებული იმ სიტყვის გამო, რაც ნაბოთ იზრეყელელმა უთხრა: ვერ მოგცემო ჩემი მამა-პაპის სამკვიდროს. და ჩაწვა თავის საწოლში და პირი კედლისკენ ქნა, პურიც არ უჭამია.

5და შევიდა მასთან მისი ცოლი იზებელი და დაელაპარაკა: „რამ დაგინაღვლიანა სული, რომ პურს არა ჭამ?“

6და უთხრა: ველაპარაკე ნაბოთ იზრეყელელს და ვუთხარი: ‘დამითმე შენი ვენახი ვერცხლად, ან, თუ გინდა, სანაცვლოდ სხვა ვენახს მოგცემ.’ და თქვა: ‘არ მოგცემ ჩემს ვენახს.’“

7და უთხრა იზებელმა, მისმა ცოლმა: „ახლა დაამტკიცე, რომ ისრაელის მეფე ხარ! ადექი, პური ჭამე და გული გაიმხიარულე, და მე მოგცემ ნაბოთ იზრეყელელის ვენახს“. +

8და დაწერა წერილები ახაბის სახელით, მისი ბეჭდით დაბეჭდა და დაუგზავნა წერილები უხუცესებს და წარჩინებულთ, ნაბოთთან რომ ცხოვრობდნენ მის ქალაქში.

9ასე ჩაწერა წერილებში: „გამოაცხადეთ მარხვა და ხალხის თავში დასვით ნაბოთი.

10წინ დაუსვით ორი ბოროტი კაცი, რომ ცილი დასწამონ მას და უთხრან: ‘შენ იყავი, ღმერთსა და მეფეს რომ აგინებდი!’ და გაიყვანეთ და ჩაქოლეთ, რომ მოკვდეს.“ +

11ისე გააკეთეს იმ ქალაქის კაცებმა – უხუცესებმა და წარჩინებულებმა, რომელნიც მის ქალაქში ცხოვრობდნენ, როგორც შეუთვალა მათ იზებელმა, როგორც ეწერა წერილებში, მათთვის რომ ჰქონდა დაგზავნილი.

12და გამოაცხადეს მარხვა და ხალხის თავში დასვეს ნაბოთი.

13და გამოვიდა ორი ბოროტი კაცი და წინ დაუსხდნენ. ცილი დასწამეს ამ ბოროტმა კაცებმა ნაბოთს ხალხის წინაშე: შეაგინა ნაბოთმა ღმერთსა და მეფესო. და გაიყვანეს ქალაქის გარეთ. ჩაქოლეს და მოკვდა. +

14ასე შეუთვალეს იზებელს: „ჩაქოლეს ნაბოთი და მოკვდა.“

15როცა გაიგო იზებელმა, რომ ჩაქოლეს ნაბოთი და მოკვდა, უთხრა იზებელმა ახაბს: „ადექი, დაეპატრონე ნაბოთ იზრეყელელის ვენახს, რომ არ უნდოდა შენთვის მოეყიდა, რადგან აღარ არის ცოცხალი ნაბოთი, მკვდარია.“ +

16როცა გაიგო ახაბმა, რომ მოკვდა ნაბოთი, ადგა ახაბი, რომ ჩასულიყო ნაბოთ იზრეყელელის ვენახში და დაპატრონებოდა.

წინასწარმეტყველება ახაბის ბედზე

17და იყო უფლის სიტყვა ელია თიშბელის მიმართ:

18„ადექი და დახვდი ახაბს, ისრაელის მეფეს, სამარიაში რომ არის. აჰა, ნაბოთის ვენახშია ჩასული მის დასაპატრონებლად.

19და ელაპარაკე მას: ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘კაცი მოკალი და ახლა მის ქონებას ეპატრონები?’ და ელაპარაკე მას: ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘სადაც ძაღლები ლოკავდნენ ნაბოთის სისხლს, იმ ადგილას შენს სისხლსაც ალოკავენ ძაღლები.’“ +

20და უთხრა ახაბმა ელიას: „მაინც მომაგენი, ჩემო მტერო!“ და თქვა: „მოგაგენი, რადგან თავი გაწირე, რომ ბოროტი გაგეკეთებინა უფლის თვალში. +

21და აჰა, უბედურებას დაგათევ თავზე, გავხვეტავ შენს შემდგომს. ყველას, ვინც კი ჰყავს ახაბს კედელთან მიმშარდავი, ყმა თუ აზატი ისრაელში. +

22ისე გავუკეთებ შენს სახლს, როგორც გავუკეთე იერობყამ ნაბატის ძის სახლს, ბაყაშა ახიას ძის სახლს, იმ ჯავრის გამო, რომ შეაცთუნე ისრაელი.“ +

23და იზებელზეც თქვა უფალმა: „ძაღლები შეჭამენ იზებელს იზრეყელის გალავანთან. +

24და ვინც ქალაქში მოუკვდება ახაბს, იმას ძაღლები შეჭამენ, ვინც ველად მოუკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან.

25ჯერ არავინ ყოფილა, რომელსაც ახაბივით გაეყიდოს თავი უფლის თვალში ბოროტების საკეთებლად, რაზეც აქეზებდა იზებელი, მისი ცოლი. +

26დიდი სიბილწე ჩაიდინა, რომ მიჰყვა კერპებს და მიბაძა ამორეველთ, რომელნიც ისრაელის თვალთაგან აჰყარა უფალმა.“ +

27როცა გაიგონა ახაბმა ეს სიტყვები, შემოიგლიჯა ტანზე სამოსელი და ჯვალოთი დაიფარა ხორცი. და მარხულობდა, და ჯვალოში ეძინა და დამწუხრებული დადიოდა.

28და იყო უფლის სიტყვა ელია თიშბელის მიმართ:

29„ხომ ხედავ, როგორ მოდრკა ახაბი ჩემს წინაშე? და რაკი მოდრკა ჩემს წინაშე, არ დავათევ უბედურებას მის სიცოცხლეში. მისი შვილის სიცოცხლეში დავათევ უბედურებას მის სახლს.“ +

22

სამწლიანი მშვიდობა არამსა და ისრაელს შორის

22^1ისე გავიდა სამი წელი, რომ არ მომხდარა ომი არამსა და ისრაელს შორის.

2მესამე წელს ჩავიდა იოშაფატი, იუდას მეფე, წავიდა ისრაელის მეფესთან. +

3და უთხრა ისრაელის მეფემ თავის მსახურთ: „ხომ იცით, რომ ჩვენია გილყადის რამოთი? ჩვენ კი არც ვფიქრობთ, გამოვტაცოთ იგი ხელიდან არამის მეფეს.“ +

4და უთხრა იოშაფატს: „წამომყვები გილყადის რამოთისათვის საბრძოლველად?“ და უთხრა იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: „რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი, ჩემი ცხენები და შენი ცხენები?“ +

5და უთხრა იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: „აბა, დაეკითხე დღეს უფლის სიტყვას.“ +

6და შეკრიბა ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველნი – ოთხასამდე კაცი, და უთხრა მათ: „გავილაშქრო გილყადის რამოთზე, თუ თავი შევიკავო?“ და თქვეს: „გაილაშქრე, მეფეს ჩაუგდებს ხელში უფალი.“ +

7და თქვა იოშაფატმა: „ხომ არ არის აქ სადმე კიდევ უფლის წინასწარმეტყველი, რომ მისი საშუალებით ვკითხოთ უფალს?“ +

8და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „კიდევ არის ერთი კაცი, რომელსაც შეგვიძლია ვაკითხვინოთ უფლისათვის, მაგრამ მძულს იგი, რადგან სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს. მიქაიეჰუ იმლას ძეა“. და თქვა იოშაფატმა: „ნუ ამბობს ასე, მეფევ.“ +

9და უხმო ისრაელის მეფემ ერთ-ერთ კარისკაცს და უთხრა: „სასწრაფოდ მომგვარე მიქაიეჰუ იმლას ძე.“

10ისრაელის მეფე და იუდას მეფე იოშაფატი შესამოსლით შემოსილნი ისხდნენ თავ-თავის სავარძლებში კალოზე, სამარიის კარიბჭესთან, და წინასწარმეტყველნი წინასწარმეტყველებდნენ მათ წინაშე.

11და გაიკეთა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძემ რკინის რქები და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ამით ურქენ არამს და ბოლოს მოვუღებ.’“ +

12ყველა წინასწარმეტყველი ამასვე წინასწარმეტყველებდა: „მიუხდი გილყადის რამოთს და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.“

მიქაიაჰუს წინასწარმეტყველება

13ასე ეუბნებოდა მიქაიეჰუს მის დასაძახებლად გაგზავნილი მოციქული: „აჰა, მეფის სასიკეთოს ამბობენ ერთხმად წინასწარმეტყველნი. შეეთანხმოს შენი სიტყვებიც მათ სიტყვებს. შენცა თქვი სასიკეთო.“ +

14და თქვა მიქაიეჰუმ: „უფალს ვფიცავ, რომ იმას ვიტყვი, რასაც უფალი მიბრძანებს“. +

15და მივიდა მეფესთან, და უთხრა მეფემ: „მიქაიეჰუ, გავილაშქროთ გილყადის რამოთზე თუ თავი შევიკავოთ?“ და უთხრა: „გაილაშქრე და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.“ +

16და უთხრა მეფემ: „რამდენჯერ უნდა დაგაფიცო, მხოლოდ სიმართლე მელაპარაკე-მეთქი უფლის სახელით?“ +

17და თქვა: „ვიხილე მთელი ისრაელი, უმწყემსო ფარასავით მიმოფანტულიყო მთებზე. და თქვა უფალმა: ‘პატრონი არ ჰყავთ, მშვიდობით დაბრუნდნენ თავ-თავის სახლებში’“.

18და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „ხომ გეუბნებოდი, სასიკეთოს არ იწინასწარმეტყველებს-მეთქი ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს.“ +

19და თქვა [მიქაიაჰუმ]: „აბა, ისმინე უფლის სიტყვა: ვიხილე, თავის ტახტზე იჯდა უფალი და ცათა მთელი მხედრობა ედგა გვერდში, მარჯვნივ და მარცხნივ. +

20და თქვა უფალმა: ‘ვინ გაიტყუებს ახაბს, რომ გაილაშქროს და დაეცეს გილყადის რამოთში?’ ერთი ამას ამბობდა, მეორე – იმას.

21და გამოვიდა სული და წარუდგა უფალს და თქვა: ‘მე გავიტყუებ.’ ჰკითხა უფალმა: ‘რითი?’ +

22და თქვა: ‘გავალ და სიცრუის სულად ვიქცევი ყველა მისი წინასწარმეტყველის ბაგეში’. და თქვა [უფალმა]: ‘გაიტყუებ და კიდეც გამოგივა; წადი, ასე გააკეთე.’ +

23აჰა, სიცრუის სული ჩაუდგა ახლა უფალმა ბაგეებში ამ შენს წინასწარმეტყველებს, უფალს კი ცუდი აქვს ნათქვამი შენზე.“ +

24და მიეჭრა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძე და ლოყაში გაარტყა მიქაიეჰუს, და თქვა: „როგორ მოხდა, რომ გვერდი ამიარა უფლის სულმა და შენში მეტყველებს?“ +

25და თქვა მიქაიეჰუმ: „კარგი, მაშინ დაინახავ, ოთახიდან ოთახში რომ დაიწყებს სირბილს დასამალავად.“ +

26და თქვა ისრაელის მეფემ: „შეიპყარი მიქაიეჰუ და მიჰგვარე ამონს, ქალაქის თავს, და უფლისწულ იოაშს,

27და უთხარი: ასე ამბობს-თქო მეფე: ‘დილეგში ჩააგდეთ ეს კაცი და აჭამეთ სიმწრის პური და ასვით სიმწრის წყალი, ვიდრე მშვიდობით მოვბრუნდებოდე.’“ +

28და თქვა მიქაიეჰუმ: „თუ მშვიდობით დაბრუნდი, უფალს არ ულაპარაკია ჩემი პირით.“ და თქვა: „მისმინეთ ყველამ, ხალხნო!“

ახაბი კვდება რამოთ გილყადის ბრძოლაში

29და წავიდნენ ისრაელის მეფე და იოშაფატი, იუდას მეფე, გილყადის რამოთზე. +

30და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „გადავიცვამ და ისე გავალ საბრძოლველად. შენ შენი სამოსელი გეცვას.“ და გადაიცვა ისრაელის მეფემ და გავიდა საბრძოლველად. +

31და უბრძანა არამის მეფემ ეტლების მეთაურებს, ოცდათორმეტ კაცს, ვინც ჰყავდა: „ნუ შეებრძოლებით ნურც მცირეს, ნურც დიდს, მხოლოდ ისრაელის მეფეს შეებრძოლეთ.“

32როცა დაინახეს ეტლების მეთაურებმა იოშაფატი, იფიქრეს, ეს არისო ისრაელის მეფე, და მისკენ გაეშურნენ, რომ შებრძოლებოდნენ. და იყვირა იოშაფატმა. +

33როცა მიხვდნენ ეტლების მეთაურები, რომ არ იყო იგი ისრაელის მეფე, გაერიდნენ მას.

34ალალბედზე მოზიდა მშვილდი ვიღაც კაცმა და ჯაჭვის პერანგის ნაწიბურთან დაჭრა ისრაელის მეფე. და უთხრა თავის მეეტლეს: „გატრიალდი და მებრძოლებიდან გამიყვანე, რადგან დაჭრილი ვარ“. +

35გახურდა ომი იმ დღეს. და ეტლზე იდგა ისრაელის მეფე არამელთა პირისპირ და მოკვდა საღამო ხანს. და წვეთავდა სისხლი ჭრილობიდან ეტლის ძარაში. +

36და გავარდა ხმა ბანაკში მზის ჩასვლისას: „ყველა თავის ქალაქისკენ, ყველა თავის ქვეყნისკენ!“

37და მოკვდა მეფე და წაასვენეს სამარიას, და დამარხეს მეფე სამარიაში.

38და გარეცხეს ეტლი სამარიის ტბორზე, და ლოკავდნენ ძაღლები მის სისხლს, რომელიც სიძვის დიაცებმა ჩამორეცხეს, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს. +

39ახაბის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, სპილოსძვლის სახლი, რომელიც ააშენა, ქალაქები, რომელნიც გააშენა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

ახაზიაჰუს გამეფება ისრაელში და იოშაფატისა იუდაში

40და განისვენა ახაბმა თავის მამა-პაპასთან და გამეფდა ახაზიაჰუ, მისი ძე, მის ნაცვლად.

41იოშაფატ ასას ძე გამეფდა იუდაზე ახაბის, ისრაელის მეფის, მეოთხე წელს. +

42ოცდათხუთმეტი წლისა იყო იოშაფატი, როცა გამეფდა, და ოცდახუთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ყაზუბა შილხის ასული.

43ყველაფერში მამამისის გზას ადგა იგი, არ უხვევდა მისგან, და სწორს აკეთებდა უფლის თვალში. +

44ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული, ხალხი ჯერ კიდევ გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს და აკმევდა. +

45ზავი ჰქონდა იოშაფატს ისრაელის მეფესთან. +

46იოშაფატის დანარჩენი საქმენი, მისი გმირობა, რაც ჩაიდინა, და როგორ იბრძოდა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

47მემრუშე კაცთა ნატამალნი, მისი მამის ასას დრომდე რომ იყვნენ დარჩენილნი, აღგავა მიწის პირისაგან. + +

48მეფე არ იყო ედომში, მხოლოდ მეფის დანიშნული ზედამხედველი იყო. + +

49ათი თარშიშული ხომალდი ააგო იოშაფატმა ოფირიდან ოქროს მოსატანად, მაგრამ არ მიუღწევიათ, რადგან ყეციონ-გაბერში დაილეწა ხომალდები. +

50მაშინ უთხრა ახაზია ახაბის ძემ იოშაფატს: „იარონ ჩემმა მსახურებმა შენს მსახურებთან ერთად ხომალდებით.“ და არ დაეთანხმა იოშაფატი. +

51და განისვენა იოშაფატმა თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის, მამამისის, ქალაქში და გამეფდა იორამი, მისი ძე, მის ნაცვლად.

52ახაზია ახაბის ძე გამეფდა ისრაელზე სამარიაში იოშაფატის იუდას მეფის, მეჩვიდმეტე წელს და იმეფა ისრაელზე ორი წელი. +

53ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, და დადიოდა მამამისის გზაზე და დედამისის გზაზე, და იერობყამ ნაბატის ძის გზაზე, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

54და ემსახურებოდა ბაყალს და თაყვანს სცემდა მას, და განარისხა უფალი, ისრაელის ღმერთი, როგორც მამამისი აკეთებდა.

+ იესო. 19:18. 3მეფ. 2:17. 4მეფ. 4:8.

+ 2მეფ. 3:4. 1ნეშტ. 3:2.

+ 2მეფ. 3:4; 14:25.

+ 3მეფ. 2:22.

+ 1ნეშტ. 23:7.

+ დაბ. 31:54. იესო. 15:7.

+ 2მეფ. 17:17.

+ 2ნეშტ. 9:29.

+ გამ. 11:5.

+ 2მეფ. 24:20.

+ 1მეფ. 10:24.

+ 2მეფ. 4:9.

+ 3მეფ. 3:6; 8:20.

+ დაბ. 41:43. 1ნეშტ. 23:2. 2ნეშტ. 32:30.

+ 1მეფ. 10:1; 16:12. 3მეფ. 19:15.

+ 1ნეშტ. 23:1.

+ 1ნეშტ. 22:9.

+ 2მეფ. 8:18; 15:18; 20:7.

+ გამ. 30:25. 4მეფ. 11:12. მათ. 21:9.

+ 2მეფ. 15:27; 18:31.

+ 3მეფ. 1:38.

+ დაბ. 47:31.

+ გამ. 27:2.

+ 3მეფ. 2:28.

+ 1მეფ. 14:45. ლუკ. 12:7. საქმე. 27:34.

+ იესო. 23:14.

+ იესო. 22:3. 1ნეშტ. 28:9.

+ 3მეფ. 8:23,25. ფსალმ. 131:12.

+ 2მეფ. 3:27; 20:10.

+ 2მეფ. 16:13; 19:16. 3მეფ. 2:23.

+ საქმე. 9:29; 13:36.

+ 2მეფ. 5:4. 1ნეშტ. 29:26.

+ 1ნეშტ. 29:23.

+ 3მეფ. 1:5. 1ნეშტ. 22:9.

+ 3მეფ. 1:3-4.

+ 3მეფ. 1:7.

+ 2მეფ. 7:12,.

+ რიცხ. 4:15. იესო. 21:18. იერ. 1:1.

+ 1მეფ. 2:31.

+ 3მეფ. 1:50.

+ გამ. 21:14. 2მეფ. 23:20.

+ 2მეფ. 3:27-37; 20:10.

+ დაბ. 9:6. მათ. 26:52. გამ. 1:10.

+ 2მეფ. 3:39.

+ 2მეფ. 15:23. 4მეფ. 23:4. იოან. 18:1.

+ 1მეფ. 21:10; 27:2.

+ 2მეფ. 16:5; 19:23.

+ 3მეფ. 7:8.

+ ლევ. 17:4. 2ნეშტ. 33:17.

+ 1ნეშტ. 16:39. 2ნეშტ. 1:3.

+ 3მეფ. 9:2. 2ნეშტ. 1:7.

+ 1ნეშტ. 28:5. 2ნეშტ. 1:8.

+ იერ. 10:23.

+ 2ნეშტ. 1:9.

+ 3მეფ. 4:29; 5:12; 10:23.

+ ლევ. 18:5. ფსალმ. 90:16. იგავ. 3:16.

+ ეს. 49:15.

+ იგავ. 16:10.

+ 2მეფ. 1:13.

+ 2მეფ. 8:17. 1ნეშტ. 6:9.

+ 2მეფ. 20:24.

+ 3მეფ. 2:27.

+ 2მეფ. 15:37.

+ 3მეფ. 5:14.

+ იესო. 19:42-43.

+ იესო. 12:17.

+ იესო. 17:11. 1მეფ. 16:8.

+ რჯლ. 4:43. 1ნეშტ. 2:23.

+ იესო. 13:26.

+ 1ნეშტ. 29:22.

+ 2ნეშტ. 9:26.

+ 4მეფ. 15:16.

+ ლევ. 26:5.

+ რჯლ. 7:16. 3მეფ. 10:26. 2ნეშტ. 9:25.

+ საქმე. 7:22.

+ 1ნეშტ. 2:6. ფსალმ. 88:1.

+ იგავ. 1:1. ეკლ. 12:11. ქებ. 1:1.

+ მათ. 12:42. მარკ. 3:7. ლუკ. 6:18.

+ 2ნეშტ. 2:3.

+ 1ნეშტ. 28:3.

+ 2მეფ. 7:13. 3მეფ. 6:12. 1ნეშტ. 22:10.

+ 2ნეშტ. 2:8.

+ 3მეფ. 10:9. 2ნეშტ. 2:12.

+ 2მეფ. 5:11. 2ნეშტ. 2:8.

+ 2ნეშტ. 2:10.

+ 3მეფ. 3:12.

+ 3მეფ. 4:6; 12:18.

+ 1ნეშტ. 22:2. 2ნეშტ. 2:18.

+ 2ნეშტ. 2:18.

+ 3მეფ. 7:9.

+ იესო. 13:5. ფსალმ. 82:8. ეზეკ. 27:9.

+ 2ნეშტ. 3:1. საქმე. 7:47.

+ 2ნეშტ. 3:3.

+ 2მეფ. 3:4. იოან. 10:23. საქმე. 3:11.

+ ეზეკ. 40:16; 41:16.

+ 1ნეშტ. 28:12.

+ 3მეფ. 5:18. 1პეტრ. 2:5.

+ ეზეკ. 41:7-11.

+ 2მეფ. 7:8-12. 3მეფ. 5:5; 11:10. 1ნეშტ. 22:10.

+ ლევ. 26:12. იოან. 14:23.

+ 2ნეშტ. 3:5.

+ 2ნეშტ. 3:8.

+ 3მეფ. 7:48. 2ნეშტ. 3:8.

+ გამ. 25:18; 37:7.

+ ეზეკ. 40:16.

+ ეზეკ. 41:18.

+ ეზეკ. 41:23.

+ 2ნეშტ. 4:9.

+ გამ. 12:2; 13:4.

+ 3მეფ. 9:10.

+ 3მეფ. 9:10.

+ 3მეფ. 10:17. გამ. 22:8.

+ 3მეფ. 3:1.

+ 3მეფ. 5:17.

+ 3მეფ. 6:36.

+ 2ნეშტ. 2:13.

+ 2ნეშტ. 2:14.

+ 4მეფ. 25:17.

+ 2ნეშტ. 3:16.

+ 2ნეშტ. 3:17.

+ 2ნეშტ. 4:2.

+ 2ნეშტ. 4:4.

+ 2ნეშტ. 4:5.

+ 4მეფ. 16:17. 2ნეშტ. 4:14.

+ 2ნეშტ. 4:6.

+ 4მეფ. 25:14. 2ნეშტ. 4:11.

+ 3მეფ. 7:27.

+ 1მეფ. 17:1. 2ნეშტ. 4:17.

+ 2ნეშტ. 4:18.

+ 2ნეშტ. 4:7-20.

+ 4მეფ. 12:13.

+ 2ნეშტ. 5:1.

+ 2ნეშტ. 5:2.

+ ლევ. 23:34. რჯლ. 16:13. 2ნეშტ. 7:9.

+ რიცხ. 4:15.

+ 2ნეშტ. 5:5.

+ 2ნეშტ. 5:6.

+ გამ. 25:18. 2ნეშტ. 5:7.

+ რჯლ. 10:5. ებრ. 9:4.

+ გამ. 40:4.

+ გამ. 16:10.

+ 2ნეშტ. 6:1.

+ 2ნეშტ. 6:3.

+ 4მეფ. 21:4. 2ნეშტ. 6:5-6.

+ 2მეფ. 7:2.

+ 2მეფ. 7:5.

+ 2მეფ. 7:12.

+ 2ნეშტ. 6:12.

+ 2ნეშტ. 6:15.

+ 2მეფ. 7:12-16.

+ 2მეფ. 7:28.

+ 2ნეშტ. 6:18. ეს. 66:1. იერ. 23:24.

+ რჯლ. 12:11. 3მეფ. 9:3. 4მეფ. 21:4.

+ 2ნეშტ. 6:22.

+ რჯლ. 25:1. 2მეფ. 6:23. ეზეკ. 9:10.

+ 2ნეშტ. 6:24. დან. 9:7.

+ რჯლ. 11:17. 2ნეშტ. 6:26.

+ 2ნეშტ. 6:27. ფსალმ. 85:11. იგავ. 9:6.

+ ლევ. 26:16.

+ 1მეფ. 16:7. 2ნეშტ. 6:30. ფსალმ. 7:10.

+ რჯლ. 3:24. 2ნეშტ. 6:32. საქმე. 8:27.

+ ეს. 56:7. მათ. 21:13.

+ 2ნეშტ. 6:34. დან. 6:10.

+ 2ნეშტ. 6:35.

+ იგავ. 20:9. ეკლ. 7:20. 1იოან. 1:8.

+ რჯლ. 30:2. 2ნეშტ. 6:37. ეზეკ. 8:16.

+ ნეემ. 2:2. იგავ. 16:7. იერ. 42:12.

+ რჯლ. 4:20.

+ 2ნეშტ. 6:40. ფსალმ. 120:4.

+ გამ. 19:5.

+ 2ნეშტ. 7:1.

+ რჯლ. 12:10. იესო. 21:45; 23:14.

+ ფსალმ. 9:11.

+ ფსალმ. 118:112; 140:4.

+ ფსალმ. 147:8.

+ ეს. 41:4; 43:10. იერ. 3:23.

+ 2ნეშტ. 7:4.

+ 2ნეშტ. 7:5.

+ 2ნეშტ. 4:1; 7:7.

+ ლევ. 23:34. 2ნეშტ. 7:8.

+ 2ნეშტ. 7:10.

+ 2ნეშტ. 7:11.

+ 3მეფ. 3:5; 11:9.

+ რჯლ. 12:11. 3მეფ. 8:29. 4მეფ. 21:4,.

+ 2მეფ. 7:12. 3მეფ. 6:12.

+ რჯლ. 29:24. იერ. 22:8.

+ 3მეფ. 7:1. 2ნეშტ. 8:1.

+ იესო. 10:33; 11:10. 3მეფ. 11:27. 4მეფ. 12:20.

+ იესო. 16:10.

+ იესო. 18:13. 2ნეშტ. 8:5.

+ იესო. 19:8. 2ნეშტ. 8:6.

+ 2ნეშტ. 8:7.

+ იესო. 16:10. 2ნეშტ. 8:8.

+ ლევ. 25:39. 2ნეშტ. 8:9.

+ 2ნეშტ. 8:10.

+ 2ნეშტ. 8:11.

+ გამ. 23:14.

+ 2ნეშტ. 8:12-13.

+ რჯლ. 2:8. 2ნეშტ. 8:17; 20:36.

+ 3მეფ. 22:48. 2ნეშტ. 3:6; 8:18.

+ 2ნეშტ. 9:1. მათ. 12:42. ლუკ. 11:31.

+ 2ნეშტ. 9:2.

+ 2ნეშტ. 9:3.

+ 2ნეშტ. 9:5.

+ 2ნეშტ. 9:7. ლუკ. 2:47. გამოცხ. 7:15.

+ 2ნეშტ. 9:9.

+ ეკლ. 2:8.

+ 2მეფ. 9:12.

+ 2ნეშტ. 9:13.

+ 3მეფ. 14:26.

+ იერ. 46:3.

+ 2ნეშტ. 9:17.

+ 2ნეშტ. 9:20.

+ 3მეფ. 9:27. 2ნეშტ. 9:21.

+ 3მეფ. 3:12. 2ნეშტ. 1:1; 9:22.

+ 2ნეშტ. 1:15.

+ რჯლ. 17:16. 2ნეშტ. 1:16.

+ რჯლ. 17:17.

+ გამ. 34:15-16. რჯლ. 7:3.

+ 3მეფ. 21:25.

+ რიცხ. 21:29. 4მეფ. 23:13.

+ 3მეფ. 9:2.

+ 3მეფ. 6:12.

+ 3მეფ. 12:16.

+ 3მეფ. 9:3; 11:31.

+ 2მეფ. 8:13.

+ 2მეფ. 8:13.

+ 3მეფ. 22:47.

+ დაბ. 14:6; 25:2; 36:35.

+ გამ. 4:18. 3მეფ. 2:10.

+ 2მეფ. 8:3.

+ 2მეფ. 8:3; 10:16.

+ 2მეფ. 13:16.

+ 3მეფ. 9:15.

+ 3მეფ. 12:15; 14:2. 4მეფ. 17:21.

+ 3მეფ. 12:15; 14:8.

+ 3მეფ. 12:20.

+ 2მეფ. 7:18. ფსალმ. 88:4-5.

+ 2მეფ. 21:17. 3მეფ. 12:15-16.

+ 1მეფ. 2:35. 2მეფ. 7:16. 3მეფ. 9:4.

+ ლუკ. 1:32-33.

+ 3მეფ. 14:30.

+ 2მეფ. 1:1.

+ მათ. 1:7.

+ 2ნეშტ. 10:1.

+ 3მეფ. 11:40. 1ნეშტ. 10:2.

+ 2ნეშტ. 10:5.

+ 2ნეშტ. 10:6.

+ 2ნეშტ. 10:7.

+ 2ნეშტ. 10:8.

+ 2ნეშტ. 10:10.

+ 2ნეშტ. 10:11.

+ 2ნეშტ. 10:12.

+ 3მეფ. 11:31.

+ 2ნეშტ. 10:16.

+ 3მეფ. 11:32.

+ 2მეფ. 20:24. 3მეფ. 4:6; 5:14.

+ 4მეფ. 17:21.

+ 3მეფ. 11:11-32.

+ 2ნეშტ. 11:1.

+ 2ნეშტ. 2:11.

+ 3მეფ. 12:15.

+ მსაჯ. 8:17; 9:45. 3მეფ. 12:1.

+ გამ. 32:8. 4მეფ. 17:16.

+ იერ. 48:13.

+ 2ნეშტ. 11:15; 13:9.

+ ოს. 7:5.

+ ამოს. 3:14. რომ. 1:25.

+ მსაჯ. 13:6. 3მეფ. 12:33; 17:18.

+ 4მეფ. 23:16.

+ რჯლ. 13:1.

+ გამ. 8:8; 9:28. საქმე. 8:24.

+ რიცხ. 22:18.

+ 4მეფ. 23:18.

+ რომ. 7:11. 2კორ. 11:13. გალ. 1:8.

+ 3მეფ. 14:13. ეს. 14:19. იერ. 22:19.

+ 3მეფ. 20:36.

+ 3მეფ. 13:11.

+ 3მეფ. 13:22.

+ 4მეფ. 23:18.

+ გამ. 28:41. ლევ. 7:37.

+ 1მეფ. 2:25. 3მეფ. 12:30; 14:16.

+ 3მეფ. 11:31.

+ 1მეფ. 9:7.

+ 3მეფ. 1:35; 11:29; 16:2.

+ 3მეფ. 11:31.

+ ნეემ. 9:26.

+ 3მეფ. 15:29.

+ 3მეფ. 13:22; 14:18.

+ 3მეფ. 15:29.

+ 4მეფ. 17:6. 2ნეშტ. 13:17.

+ 3მეფ. 12:28.

+ 3მეფ. 11:26; 16:8.

+ 3მეფ. 14:13. 2ნეშტ. 10:15.

+ 2ნეშტ. 10:15; 13:2.

+ 2ნეშტ. 12:13.

+ 2ნეშტ. 12:1.

+ გამ. 20:4. რჯლ. 12:2. 4მეფ. 16:4.

+ რჯლ. 18:9. 4მეფ. 21:11. 2ნეშტ. 33:2.

+ 2ნეშტ. 12:2.

+ 3მეფ. 19:16.

+ 2ნეშტ. 12:10.

+ 2ნეშტ. 12:15.

+ 3მეფ. 15:6-16.

+ რჯლ. 31:16. რჯლ. 12:16.

+ 2ნეშტ. 13:1.

+ 2ნეშტ. 11:20.

+ 3მეფ. 14:8.

+ 2ნეშტ. 12:14.

+ 3მეფ. 11:36. 4მეფ. 8:19.

+ 2მეფ. 11:4-17; 12:9.

+ 3მეფ. 14:30.

+ 2ნეშტ. 13:3.

+ 2ნეშტ. 14:1.

+ 2ნეშტ. 13:2.

+ რჯლ. 23:17. 3მეფ. 14:24.

+ 2ნეშტ. 15:16.

+ ლევ. 26:30. 3მეფ. 22:43. 2ნეშტ. 15:17.

+ 3მეფ. 14:30. 2ნეშტ. 16:9.

+ 2ნეშტ. 16:1.

+ 4მეფ. 12:18; 16:8. 2ნეშტ. 16:2.

+ 2ნეშტ. 16:4.

+ 2ნეშტ. 16:5.

+ იესო. 18:24.

+ 2ნეშტ. 14:2; 16:11-12.

+ 2ნეშტ. 16:13; 17:1.

+ 3მეფ. 12:33; 16:19-26; 22:52.

+ იესო. 19:44. 3მეფ. 14:14; 16:9.

+ 3მეფ. 16:7.

+ 3მეფ. 14:10; 16:3; 21:22. 4მეფ. 9:9.

+ 3მეფ. 16:5.

+ 3მეფ. 15:16. 2მეფ. 16:9.

+ 3მეფ. 15:26; 16:19-25; 22:52.

+ 1ნეშტ. 25:4.

+ 3მეფ. 15:29. 4მეფ. 9:9.

+ 3მეფ. 21:24.

+ 2ნეშტ. 16:11.

+ 3მეფ. 15:28-29. 4მეფ. 9:9.

+ 3მეფ. 14:17; 15:21.

+ 4მეფ. 9:31.

+ 3მეფ. 15:4.

+ 3მეფ. 15:27.

+ 4მეფ. 8:26.

+ 4მეფ. 15:14.

+ მიქ. 6:16.

+ 3მეფ. 15:26-34.

+ 3მეფ. 15:26.

+ 4მეფ. 10:18.

+ გამ. 2:20.

+ რჯლ. 7:5. 4მეფ. 13:6.

+ იესო. 6:25.

+ იაკ. 5:17.

+ ფსალმ. 146:9.

+ აბდ. 1:20. ლუკ. 21:2. საქმე. 28:2.

+ ლუკ. 4:26.

+ 3მეფ. 18:10.

+ 4მეფ. 4:32.

+ საქმე. 28:8.

+ საქმე. 20:10.

+ 3მეფ. 17:18.

+ 3მეფ. 17:8.

+ 3მეფ. 16:31.

+ 3მეფ. 17:12.

+ 4მეფ. 2:16. ეზეკ. 3:12. ლუკ. 4:2.

+ 4მეფ. 3:14.

+ 2ნეშტ. 18:19. ლუკ. 23:2. საქმე. 24:5.

+ იესო. 19:26. 4მეფ. 2:25. ეს. 35:2.

+ 2ნეშტ. 18:5.

+ იაკ. 1:8.

+ 3მეფ. 22:6.

+ რჯლ. 32:37.

+ ლევ. 19:28. რჯლ. 14:1.

+ გამ. 29:39. დან. 9:21. საქმე. 3:1.

+ დაბ. 32:28. 4მეფ. 17:34.

+ დაბ. 13:18. რჯლ. 12:13.

+ გამ. 3:6; 4:5. 1ნეშტ. 29:18.

+ გამ. 9:24. მსაჯ. 6:21. 2ნეშტ. 7:1.

+ ზაქ. 13:9.

+ რჯლ. 13:5. მსაჯ. 4:7. 1მეფ. 15:33.

+ იაკ. 5:16.

+ 3მეფ. 17:1. იობ. 37:6. იაკ. 5:18.

+ ლუკ. 1:66.

+ 3მეფ. 18:40.

+ 3მეფ. 2:23; 20:10.

+ დაბ. 21:31.

+ მსაჯ. 16:30. იობ. 7:16. იაკ. 5:17.

+ გამ. 3:1; 24:18. მათ. 4:2.

+ 3მეფ. 18:9.

+ რომ. 11:3.

+ გამ. 38:22. იობ. 38:1. საქმე. 2:2.

+ გამ. 3:6.

+ 3მეფ. 19:10. ფსალმ. 68:10. რომ. 11:3.

+ 4მეფ. 9:1-2.

+ 4მეფ. 9:24. 2მეფ. 22:8.

+ რომ. 11:4.

+ 4მეფ. 1:8. ზაქ. 13:4.

+ 1მეფ. 6:14.

+ 3მეფ. 19:2.

+ 3მეფ. 22:27.

+ 3მეფ. 18:4; 22:8.

+ გამ. 15:3. 4მეფ. 19:22.

+ 3მეფ. 20:26; 22:25. 2ნეშტ. 18:24.

+ 4მეფ. 6:26.

+ 3მეფ. 22:3.

+ 3მეფ. 13:24.

+ 3მეფ. 22:35.

+ 3მეფ. 18:45.

+ ლევ. 25:14. რჯლ. 11:10.

+ ლევ. 25:23. რიცხ. 36:7. ეზეკ. 46:18.

+ მათ. 6:24.

+ 2მეფ. 19:21. იობ. 1:5; 2:5.

+ ლევ. 24:14. ფსალმ. 34:11. მათ. 26:60.

+ იობ. 24:6.

+ 3მეფ. 22:38.

+ 4მეფ. 17:17.

+ 4მეფ. 9:8.

+ 3მეფ. 15:29; 16:4.

+ 4მეფ. 9:36.

+ 3მეფ. 21:20.

+ ლევ. 26:30.

+ 2ნეშტ. 12:7.

+ 2ნეშტ. 18:2.

+ 3მეფ. 4:13; 20:34.

+ 4მეფ. 3:7. 2ნეშტ. 18:3.

+ 2ნეშტ. 18:4.

+ 2ნეშტ. 18:5.

+ 2ნეშტ. 18:6.

+ 3მეფ. 20:13. გალ. 4:16. 2ტიმ. 4:3.

+ 2ნეშტ. 18:10. იერ. 28:14.

+ 2ნეშტ. 18:12.

+ იერ. 23:28; 42:4.

+ 2ნეშტ. 18:14.

+ 2ნეშტ. 18:15.

+ 2ნეშტ. 18:17.

+ ეს. 6:1. დან. 4:14; 7:9.

+ 2ნეშტ. 18:20.

+ 2ნეშტ. 18:21. ეზეკ. 14:9. მათ. 6:13.

+ 2თეს. 2:11.

+ 2ნეშტ. 18:23. იერ. 20:2.

+ 2ნეშტ. 18:24.

+ 3მეფ. 20:11. ფსალმ. 79:6.

+ 2ნეშტ. 18:28.

+ 2ნეშტ. 18:29.

+ 2ნეშტ. 18:31.

+ 2ნეშტ. 18:33.

+ 3მეფ. 20:42. 2ნეშტ. 18:34.

+ 3მეფ. 21:19.

+ 2ნეშტ. 18:2. ამოს. 3:15.

+ 2ნეშტ. 17:1.

+ 3მეფ. 15:14. 2ნეშტ. 15:17.

+ 2ნეშტ. 19:2.

+ 2ნეშტ. 18:1.

+ 3მეფ. 15:12.

+ 2მეფ. 8:14.

+ 3მეფ. 11:17.

+ 3მეფ. 9:28.

+ 2ნეშტ. 20:36.

+ 2ნეშტ. 19:2.

+ 2ნეშტ. 21:1.

+ 3მეფ. 15:26.

+ მსაჯ. 2:11.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- 3 მეფეთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22